Και μη χειρότερα...

0
basket korasides

Πραγματικά έπεσα από τα σύννεφα όταν πληροφορήθηκα ότι ομάδα μπάσκετ κορασίδων, δεν «κατέβηκε» να αγωνιστεί στο γήπεδο σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη διαιτησία… Δεν είμαι και  ο πλέον ειδικός στο μπάσκετ, όμως ορισμένα πράγματα μπορώ να τα αντιλαμβάνομαι και πάντα με το θάρρος της γνώμης να τα σχολιάζω. Πολύ περισσότερο στην συγκεκριμένη περίπτωση και ως πατέρας. Μου φαίνεται πολύ βαρύ, να έρχεται μια ολόκληρη ομάδα από την Κω στη Ρόδο και τελικά να στερεί το δικαίωμα στα κορίτσια του να παίξουν σε έναν μικρό τελικό ενός fainal 4 που εγώ τουλάχιστον το αντιλαμβάνομαι πάντα ως μια γιορτή. Επίσης νιώθω πραγματικά απογοητευμένος από το γεγονός ότι ορισμένοι έχουν αναγάγει τον θέμα της διαιτησίας ως το …επίκεντρο της γης και δυστυχώς μεταφέρουν αυτό το κλίμα και στα μικρά κοριτσάκια που θα μπορούσαν να είναι η κόρη μου, η κόρη αυτών που διαβάζουν αυτές τις σειρές κτλ. Μα καλά, το αυτονόητο σε αυτές τις ηλικίες δεν είναι η συμμετοχή και το παιχνίδι; Αυτός δεν θα πρέπει να είναι ο μοναδικός στόχος των ομάδων που συντηρούν τέτοιου είδους τμήματα; Αν ένας διαιτητής δεν είναι καλός και κάνει τραγικά λάθη, δε λέω, θα πρέπει να τιμωρηθεί. Ενδεχομένως να πάει και …σπίτι του αν είναι …τόσο άσχετος. Καμία αντίρρηση. Τα κοριτσάκια όμως τη σχέση έχουν με όλα αυτά; Γιατί θα πρέπει να τα βάλουμε σώνει και καλά στην διαδικασία να ασχολούνται με τους διαιτητές; Τα αρμόδια όργανα είναι τόσο …βαθιά νυχτωμένα, ούτως ώστε να μην μπορούν να κρίνουν την απόδοση των διαιτητών και να επιβάλλουν αν χρειαστεί και κυρώσεις; Θα γίνουν οι προπονητές, οι παράγοντες και οι παίκτες δηλαδή, οι παρατηρητές της διαιτησίας; Ειλικρινά δεν το καταλαβαίνω…Άλλωστε ξέρουμε πολύ καλά ότι στο μπάσκετ, ο καλύτερος κερδίζει τις συντριπτικά περισσότερες φορές όσο τραγικός και αν είναι ο διαιτητής. Όπως επίσης, δεν έχω καταλάβει την απόφαση για την αποχώρηση. Έχω την εντύπωση ότι πρέπει να διεκδικεί και τα πρωτεία σε …παγκόσμιο επίπεδο. Αν το πούμε και πουθενά εκτός συνόρων της χώρας μας, ίσως ορισμένοι μας πάρουν και με τις πέτρες στο τέλος τέλος. Προφανώς και δεν είναι στραβός ο γιαλός αλλά μάλλον στραβά αρμενίζουμε εμείς…

Δημήτρης Δραγάτης