Η Θέουτα δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο στο μεταναστευτικό. Είναι το καμπανάκι που χτυπά εδώ και χρόνια για μια Ευρώπη η οποία αρνείται να προστατεύσει τα σύνορά της και συνεχίζει να αντιμετωπίζει μια τεράστια γεωπολιτική και κοινωνική πρόκληση με ευχολόγια, επιτροπές και κενές διακηρύξεις.
Στα τέλη Ιουλίου, περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι επιχείρησαν να περάσουν μαζικά από το Μαρόκο στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα. Μια πρωτοφανής πίεση που δεν δοκίμασε μόνο τις αντοχές της τοπικής κοινωνίας, αλλά αποκάλυψε και πόσο ευάλωτα είναι τα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όταν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι μπορούν μέσα σε λίγες ημέρες να επιχειρήσουν μια τέτοια μαζική είσοδο, το πρόβλημα δεν είναι πια «διαχειρίσιμο». Είναι πρόβλημα εθνικής και ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί της πίεσης. Ο αριθμός των μεταναστών που ζουν στην ΕΕ φέρεται να έφθασε τα 64,2 εκατομμύρια το 2026, αυξημένος κατά περίπου 2,1 εκατομμύρια σε έναν μόνο χρόνο.
Δεν γίνεται να συνεχίζει η Ευρώπη να λειτουργεί σαν να μην υπάρχει όριο. Η φιλοξενία δεν μπορεί να σημαίνει κατάργηση του κράτους, ούτε η αλληλεγγύη να μετατρέπεται σε πολιτική αυτοκατάργησης. Όταν χιλιάδες άνθρωποι εισέρχονται χωρίς σαφή ταυτοποίηση, χωρίς έλεγχο ιστορικού, χωρίς δυνατότητα πραγματικής παρακολούθησης και με ανεπαρκείς μηχανισμούς επιστροφής, η πολιτεία παραδίδει τον έλεγχο της επικράτειάς της.
\Το ζήτημα αφορά και τη δημόσια υγεία. Οι δομές υποδοχής δεν μπορούν να μετατρέπονται σε χώρους ανεξέλεγκτου συνωστισμού, όπου δεν υπάρχει επαρκής καταγραφή, ιατρική αξιολόγηση και έγκαιρη παρέμβαση. Η Ευρώπη χρειάζεται επιτέλους κλειστά και ελεγχόμενα σύνορα. Υποχρεωτική ταυτοποίηση, αυστηρή καταγραφή, άμεση εξέταση αιτημάτων ασύλου και γρήγορες επιστροφές για όσους δεν δικαιούνται νόμιμη παραμονή. Όχι άλλες δικαιολογίες και όχι άλλη πολιτική αδράνεια. Η ανεξέλεγκτη μετανάστευση δεν είναι ανθρωπισμός· είναι συνταγή αποσταθεροποίησης.
