Τους λόγους για τους οποίους καταψήφισε την πρόταση της Δημοτικής Αρχής Δοξάτου να ανακηρυχθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας επίτιμος δημότης του ιστορικού και μαρτυρικού Δήμου, παραθέτει σε ανακοίνωσή της η ανεξάρτητη δημοτική σύμβουλος Ησαΐας Τσενεκίδου. Στο κείμενο αναπτύσσει το σκεπτικό της, κάνοντας αναφορά σε θεσμικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, ενώ υποστηρίζει ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την απονομή της συγκεκριμένης τιμητικής διάκρισης.
Ακολουθεί αυτούσια η ανακοίνωση:
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΘΕΜΑ: Ηθικά και πολιτικά οξύμωρη η ανακήρυξη του Προέδρου της
Δημοκρατίας ως επίτιμου δημότη του μαρτυρικού Δήμου Δοξάτου – Γιατί
καταψήφισα τη σχετική πρόταση της Δημοτικής Αρχής
Ως Δημοτικός Σύμβουλος του Δήμου Δοξάτου Δράμας, κατέθεσα την
κατηγορηματική μου αντίθεση και καταψήφισα την πρόταση της Δημοτικής Αρχής
για την ανακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας ως επίτιμου δημότη του
ιστορικού και μαρτυρικού Δήμου μας.
Η στάση μου αυτή δεν συνιστά αμφισβήτηση του θεσμού του Προέδρου της
Δημοκρατίας, τον οποίο σέβομαι ως κορυφαίο πολιτειακό θεσμό της χώρας.
Αντιθέτως, αποτελεί μια συνειδητή πολιτική και θεσμική τοποθέτηση, η οποία
εδράζεται σε σοβαρούς εθνικούς, κοινωνικούς και δημοκρατικούς προβληματισμούς
που αφορούν τη δημόσια πορεία και τις επιλογές του συγκεκριμένου προσώπου κατά
την άσκηση των καθηκόντων του.
Θεωρώ βαθιά οξύμωρο το γεγονός ότι, σε μια περίοδο κατά την οποία ο Δήμος μας
τιμά τη μνήμη των ηρώων και των αθώων θυμάτων του Δοξάτου, ανθρώπων που
θυσιάστηκαν για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και την εθνική ανεξαρτησία της
πατρίδας μας, καλούμαστε να απονείμουμε την ύψιστη τιμητική διάκριση του Δήμου
σε έναν θεσμικό παράγοντα που, κατά την πολιτική μου κρίση, συνδέεται με
αποφάσεις και πολιτικές οι οποίες έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις και σοβαρό
προβληματισμό στην ελληνική κοινωνία.
Η διαφωνία μου δεν είναι γενική και αόριστη. Εδράζεται σε συγκεκριμένες πράξεις
και θεσμικές επιλογές που έχουν απασχολήσει την κοινή γνώμη και έχουν
δημιουργήσει εύλογα ερωτήματα στους πολίτες.
Ζητήματα Συνταγματικής Τάξης, Δημοκρατίας και Τοπικών Κοινωνιών
Στο πλαίσιο αυτό, εκφράζω την κατηγορηματική μου διαφωνία με την υπογραφή του
Προεδρικού Διατάγματος της 15ης Απριλίου 2025 (ΦΕΚ Δ΄ 194/2025) σχετικά με
την οριοθέτηση και τις χρήσεις γης. Η απόφαση αυτή, μεταξύ άλλων, επιτρέπει τη
χωροθέτηση δομών προσωρινής φιλοξενίας «προσφύγων» ακόμη και σε μικρούς
οικισμούς με πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων, σύμφωνα με το Άρθρο 14 Β ι (41).
Κατά την άποψή μου, τέτοιου είδους αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς την ουσιαστική
συναίνεση των κατοίκων, αγνοούν πλήρως τις ιδιαιτερότητες και τις αντοχές των
τοπικών κοινωνιών, ενώ παράλληλα υποβαθμίζουν τον θεσμικό ρόλο της τοπικής
αυτοδιοίκησης. Πρόκειται για πολιτικές που προκαλούν έντονη και εύλογη ανησυχία
στους πολίτες, ιδιαίτερα στις ακριτικές και δημογραφικά ευάλωτες περιοχές της
χώρας μας, καθώς εγείρουν σοβαρά ζητήματα ως προς τις αρνητικές επιπτώσεις τους
στη φυσιογνωμία και τη λειτουργία των μικρών τοπικών κοινωνιών.
Ζητήματα Ψηφιακού Ελέγχου και Προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί επίσης η επικύρωση του Προεδρικού
Διατάγματος 40/2025, το οποίο θεσμοθετεί τον υποχρεωτικό Προσωπικό Αριθμό και
τη διεύρυνση της χρήσης της ψηφιακής ταυτότητας. Στο πλαίσιο αυτό, εγείρονται
σοβαρές αντιρρήσεις σχετικά με το πλαίσιο της ψηφιακής ταυτοποίησης πολιτών,
θεωρώντας ότι πλήττονται οι ατομικές ελευθερίες χωρίς τις απαιτούμενες αυξημένες
θεσμικές εγγυήσεις. Η εξέλιξη αυτή φέρεται να εγκαθιδρύει ένα πλαίσιο απόλυτου
ελέγχου της καθημερινότητας του πολίτη. Η υποχρεωτική ψηφιοποίηση της ύπαρξής
μας, καθώς και η ολοένα μεγαλύτερη συγκέντρωση και διασύνδεση προσωπικών
δεδομένων, εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ιδιωτικότητα, την προσωπική
ελευθερία και τα θεμελιώδη δικαιώματα. Πολλοί πολίτες εκφράζουν εύλογες
ανησυχίες για τη διαμόρφωση ενός μοντέλου αυξημένης κρατικής εποπτείας της
καθημερινής ζωής, το οποίο περιορίζει σταδιακά τον χώρο της προσωπικής
αυτονομίας και ελευθερίας.
Ο χειρισμός κρίσιμων υποθέσεων κατά τη θητεία του ως Προέδρου της
Βουλής
Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι κατά τη θητεία του κ. Κωνσταντίνου Τασούλα
ως Προέδρου της Βουλής διατυπώθηκαν σοβαρές δημόσιες και πολιτικές επικρίσεις
αναφορικά με τη διαχείριση υποθέσεων υψηλού δημοσίου και εθνικού ενδιαφέροντος.
Ιδιαίτερα στην υπόθεση της τραγωδίας των Τεμπών, μεγάλο μέρος της κοινωνίας
διατύπωσε έντονες επιφυλάξεις και καταγγελίες για καθυστερήσεις, παραλείψεις και
πολιτικές σκοπιμότητες κατά τη διαχείριση κρίσιμων κοινοβουλευτικών διαδικασιών.
Ειδικότερα, υπήρξαν έντονες διαμαρτυρίες για κωλυσιεργία στη διαβίβαση και
επεξεργασία κρίσιμων δικογραφιών. Ανεξάρτητα από τις επιμέρους πολιτικές
προσεγγίσεις, δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι η κοινοβουλευτική διαχείριση αυτών των
υποθέσεων άφησε βαριές σκιές συγκάλυψης, τραυματίζοντας βαθιά το περί δικαίου
αίσθημα του ελληνικού λαού.
Ο θεσμός του επίτιμου δημότη δεν μπορεί να εργαλειοποιείται
Ο τίτλος του επίτιμου δημότη αποτελεί την ύψιστη τιμητική διάκριση που μπορεί να
απονείμει ένας Δήμος. Οφείλει να αποδίδεται με αυστηρά κριτήρια, σε
προσωπικότητες που έχουν προσφέρει ανιδιοτελώς, αποδεδειγμένα και ουσιαστικά
στον τόπο μας, ή έχουν συνδέσει το όνομά τους με την ιστορία, τον πολιτισμό, την
κοινωνική πρόοδο και τη διεθνή προβολή του Δήμου μας, με τρόπο που να εμπνέει
και να ενώνει την τοπική κοινωνία. Η μετατροπή ενός τόσο σημαντικού θεσμού σε
εργαλείο επικοινωνιακής διαχείρισης, πολιτικών εντυπώσεων ή μικροπολιτικών
σκοπιμοτήτων υποβαθμίζει την αξία και το κύρος του.
Παράλληλα, θεωρώ ότι η ίδια η θεσμική ιδιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ως
συμβόλου της εθνικής ενότητας και της πολιτειακής συνέχειας, δεν έχει ανάγκη
τέτοιου είδους τιμητικών απονομών από τους Δήμους. Αντιθέτως, τέτοιες
πρωτοβουλίες φέρεται να προσδίδουν κομματικά ή παραταξιακά χαρακτηριστικά σε
ένα πρόσωπο που οφείλει να βρίσκεται υπεράνω πολιτικών αντιπαραθέσεων.
Προτεραιότητα τα προβλήματα των δημοτών και όχι οι επικοινωνιακές
φιέστες
Σε μια περίοδο κατά την οποία η τοπική κοινωνία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα
που αφορούν την καθημερινότητα, την οικονομική επιβίωση, τη δημογραφική
συρρίκνωση και την εγκατάλειψη της υπαίθρου, η Δημοτική Αρχή οφείλει να
επικεντρώνει το ενδιαφέρον και τις δυνάμεις της στην επίλυση αυτών των ζητημάτων.
Οι δημότες έχουν ανάγκη από ουσιαστικές παρεμβάσεις και πραγματικές λύσεις, και
όχι από επικοινωνιακές εκδηλώσεις αυτοπροβολής που εξυπηρετούν πολιτικές
σκοπιμότητες.
Η δική μου θέση είναι ξεκάθαρη: τιμώ τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας,
αλλά διαφωνώ κάθετα με την επιλογή της Δημοτικής Αρχής να αξιοποιήσει μια τόσο
υψηλή τιμητική διάκριση για λόγους που θεωρώ πολιτικά και επικοινωνιακά
εσφαλμένους.
Το μαρτυρικό Δοξάτο κουβαλά μια βαριά ιστορική παρακαταθήκη. Η μνήμη των
αθώων θυμάτων του 1913 αποτελεί ιερή υποχρέωση όλων μας και δεν μπορεί να
λειτουργεί ως σκηνικό πολιτικών συμβολισμών ή επιλογών που δεν εκφράζουν το
σύνολο της τοπικής κοινωνίας. Τιμούμε τους προγόνους μας όχι μόνο με λόγια και
επετειακές εκδηλώσεις, αλλά υπερασπιζόμενοι καθημερινά τις ελευθερίες, τα
δικαιώματα και τις αξίες για τις οποίες αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, θεωρώ ότι δεν συντρέχουν οι αναγκαίες πολιτικές,
ηθικές και θεσμικές προϋποθέσεις για την απονομή της ύψιστης τιμητικής διάκρισης
του Δήμου Δοξάτου στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και, με αίσθημα ευθύνης
απέναντι στους συνδημότες μου, καταψήφισα τη σχετική πρόταση.
24 Ιουνίου 2026
Τσενεκίδου Ησαΐα
Ανεξάρτητη Δημοτική Σύμβουλος Δήμου Δοξάτου Δράμας
