Ο Jeffrey Sachs, καθηγητής του Πανεπιστημίου Columbia και επί χρόνια σύμβουλος διεθνών οργανισμών, εξαπολύει μια εξαιρετικά σκληρή κριτική για όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή, βάζοντας στο στόχαστρο τόσο τον Μπενιαμίν Νετανιάχου όσο και τη στάση της Δύσης μέσα στον ΟΗΕ.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως έχουν όσα περιγράφει από το Συμβούλιο Ασφαλείας.
Ο Sachs υποστηρίζει ότι μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων εναντίον του Ιράν, παρακολούθησε μια κατάσταση που χαρακτηρίζει ουσιαστικά «σουρεαλιστική».
Όπως έχει γράψει και ο ίδιος, στη συνεδρίαση της 28ης Φεβρουαρίου αρκετές δυτικές χώρες επικέντρωσαν την καταδίκη τους στα ιρανικά αντίποινα, χωρίς αντίστοιχη καταδίκη της προηγηθείσας στρατιωτικής επίθεσης των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Για τον Sachs, αυτό αποτελεί πλήρη αντιστροφή της πραγματικότητας.
Η θέση του είναι ξεκάθαρη: θεωρεί ότι η αμερικανοϊσραηλινή στρατιωτική επιχείρηση παραβίασε το άρθρο 2 παράγραφος 4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και ότι δεν υπήρχε εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Παράλληλα, στρέφει τα πυρά του εναντίον του Μπενιαμίν Νετανιάχου, τον οποίο θεωρεί βασικό παράγοντα της μακροχρόνιας αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή. Πρόκειται ασφαλώς για την πολιτική εκτίμηση του ίδιου του Sachs, η οποία είναι ιδιαίτερα σκληρή.
Το πραγματικό ερώτημα όμως ξεπερνά ακόμη και τον Νετανιάχου.
Τι απομένει από το διεθνές δίκαιο όταν οι μεγάλες δυνάμεις ερμηνεύουν τους κανόνες ανάλογα με το ποιος βρίσκεται απέναντί τους;
Και κυρίως: μπορεί ο ΟΗΕ να λειτουργήσει ως θεματοφύλακας της διεθνούς νομιμότητας, όταν ακόμη και μέσα στο Συμβούλιο Ασφαλείας υπάρχουν τόσο βαθιές διαφωνίες για το ποιος είναι επιτιθέμενος και ποιος αμυνόμενος;
Ο Sachs, πάντως, προειδοποιεί ότι αυτό που διακυβεύεται πλέον δεν είναι μόνο η Μέση Ανατολή. Είναι η ίδια η αξιοπιστία της διεθνούς τάξης που δημιουργήθηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
