Σε τραπεζικούς υπαλλήλους δια του εξαναγκασμού μετατρέπονται ο καφετζής και ο παντοπώλης στην επαρχία, εφόσον το υπουργείο εθνικής οικονομίας καταργεί τα ΑΤΜ στα ακριτικά χωριά, σαν να μην έφτανε το μαζικό λουκέτο στα υποκαταστήματα των ΕΛΤΑ. Δρομολογώντας βιαίως την εξάρτηση από ηλεκτρονικές συναλλαγές ως αποκλειστική επιλογή, προκειμένου να επιβληθεί σταδιακά το επερχόμενο ψηφιακό νόμισμα, καταργώντας τα μετρητά.
Με αποτέλεσμα, το κράτος να αποσύρεται, οι υποδομές να ξηλώνονται και οι πολίτες να αφήνονται κυριολεκτικά στο έλεος. Με πρόσφατο παράδειγμα το ακριτικό Δελβινάκι του Δήμου Πωγωνίου, όπου η μοναδική τράπεζα της περιοχής αποφάσισε να ξηλώσει το ΑΤΜ, υποχρεώνοντας ηλικιωμένους, αγρότες και συνταξιούχους να διανύουν δεκάδες χιλιόμετρα για μια απλή ανάληψη, με το Υπουργείο να νίπτει τας χείρας του, βαπτίζοντας την αφαίρεση του δικαιώματος πρόσβασης στα μετρητά ως «επιχειρηματική πολιτική» και να προτείνει μια λύση που αγγίζει τα όρια της προσβολής:
Απαιτούν από το καφενείο να μετατραπεί σε ταμείο τράπεζας μέσω της υπηρεσίας “Cashback”. Με αποτέλεσμα το μηδενικό κόστος για τις τράπεζες και την δεδομένη ασφυξία για τους τοπικούς εμπόρους. Έτσι, οι τράπεζες απαλλάσσονται βολικά από τα έξοδα συντήρησης του δικτύου, φορτώνοντας την ευθύνη της εξυπηρέτησης στην ελάχιστη ταμειακή ρευστότητα των μικρών επιχειρήσεων. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο Δήμος Πωγωνίου αναγκάστηκε να λύσει το πρόβλημα ως «Χορηγός» των Τραπεζών, με σκοπό να επιστρέψει το ΑΤΜ, όπου παραχώρησε δωρεάν τον χώρο στην κεντρική πλατεία και ανέλαβε να πληρώνει από την τσέπη των δημοτών το ηλεκτρικό ρεύμα για τη λειτουργία του. Στην διευθέτηση αυτή επικρατεί η λογική του παραλόγου: Ή πληρώνετε εσείς τα λειτουργικά έξοδα των δισεκατομμυριούχων τραπεζικών ιδρυμάτων, ή σας αφήνουμε χωρίς πρόσβαση στα ίδια σας τα χρήματα.
