Το γαλλικό Συνταγματικό Δικαστήριο έβαλε φρένο στην απαγόρευση των κοινωνικών δικτύων για παιδιά κάτω των 15 ετών, ακυρώνοντας τον βασικό πυρήνα του νόμου που είχε περάσει από το κοινοβούλιο. Και η απόφασή του δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια: είναι ένα ηχηρό μήνυμα για τα όρια της κρατικής παρέμβασης στην ψηφιακή ζωή των πολιτών.
Το Παρίσι επικαλέστηκε την προστασία των ανηλίκων, την υγεία και την ασφάλειά τους. Ένας στόχος που ακούγεται αυτονόητα σωστός. Όμως το δικαστήριο έκρινε πως η απαγόρευση δεν ήταν ούτε αναγκαία ούτε αναλογική σε σχέση με τον σκοπό που επικαλείται η κυβέρνηση. Κυρίως, επειδή θα άνοιγε την πόρτα σε μια γενικευμένη διαδικασία ελέγχου ηλικίας για όλους: όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για κάθε ενήλικο που θέλει να χρησιμοποιήσει ένα κοινωνικό δίκτυο.
Εδώ βρίσκεται η ουσία. Για να απαγορεύσεις την πρόσβαση στους ανηλίκους, πρέπει πρώτα να απαιτήσεις από όλους να αποδείξουν ποιοι είναι και πόσων ετών είναι. Δηλαδή, μια «παιδική προστασία» μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε μηχανισμό μαζικής ταυτοποίησης και καταγραφής της διαδικτυακής παρουσίας των πολιτών.
Το δικαστήριο υπογράμμισε ακόμη ότι δεν είχαν τεκμηριωθεί επαρκώς οι κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια των ανηλίκων, ενώ δεν υπήρχαν σαφείς εγγυήσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής.
Ο Μακρόν, πάντως, επιμένει και ζητά νέο νομοσχέδιο έως την άνοιξη του 2027. Το ερώτημα είναι απλό: θέλουν πραγματικά να προστατεύσουν τα παιδιά ή να συνηθίσουν την κοινωνία στο ότι, για να μιλήσεις και να επικοινωνήσεις, θα πρέπει πρώτα να δώσεις ταυτότητα;
