Στη Γερμανία, τα στοιχεία από τις φυλακές φέρνουν ξανά στο προσκήνιο ένα ζήτημα που η πολιτική τάξη προτιμά συχνά να αντιμετωπίζει με γενικόλογες διαβεβαιώσεις. Σχεδόν ένας στους δύο κρατούμενους στη χώρα δεν έχει γερμανική υπηκοότητα.
Σύμφωνα με ανάλυση της γερμανικής εφημερίδας Neue Osnabrücker Zeitung, η οποία συγκέντρωσε στοιχεία από τα υπουργεία Δικαιοσύνης και των 16 γερμανικών κρατιδίων, τον Μάρτιο του 2026 βρίσκονταν συνολικά σε σωφρονιστικά καταστήματα ή σε προσωρινή κράτηση 60.408 άτομα. Από αυτούς, περισσότεροι από 27.000 ήταν αλλοδαποί, δηλαδή άνθρωποι χωρίς γερμανικό διαβατήριο. Το ποσοστό φτάνει στο 44,8%.
Η σύγκριση με το παρελθόν είναι αποκαλυπτική: το 2015, το ποσοστό των αλλοδαπών κρατουμένων βρισκόταν λίγο πάνω από το 30%. Σήμερα, σε ορισμένα κρατίδια, η εικόνα είναι ακόμη πιο έντονη. Στο Βερολίνο οι αλλοδαποί αποτελούν το 58,9% των κρατουμένων, ενώ στο Αμβούργο το ποσοστό αγγίζει το 57,95%. Πάνω από το 50% κινείται επίσης η συμμετοχή αλλοδαπών κρατουμένων σε Βαυαρία, Βάδη-Βυρτεμβέργη και Έσση.
Αντίθετα, στα ανατολικά κρατίδια τα ποσοστά είναι χαμηλότερα: στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία 25,1%, στη Σαξονία-Άνχαλτ 23,69% και στη Θουριγγία 23,24%.
Η στατιστική αφορά υπηκοότητα: όσοι έχουν και γερμανική και ξένη υπηκοότητα καταγράφονται ως Γερμανοί. Την ίδια ώρα, οι αλλοδαποί αποτελούν περίπου το 17% του συνολικού πληθυσμού της Γερμανίας. Η διαφορά είναι προφανής και πολιτικά εκρηκτική.
Η Γερμανική Ένωση Σωφρονιστικών Υπαλλήλων προειδοποιεί ήδη για πίεση στις φυλακές, γλωσσικά εμπόδια και σοβαρές δυσκολίες στην επανένταξη. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν υπάρχουν στοιχεία. Υπάρχουν. Το ερώτημα είναι ποιος αναλαμβάνει επιτέλους να τα εξηγήσει στον γερμανικό λαό.
