Η Ευρωπαϊκή Ένωση προχώρησε πρόσφατα στην παρουσίαση μιας νέας εφαρμογής επαλήθευσης ηλικίας για τη χρήση του διαδικτύου, προκαλώντας άμεσες αντιδράσεις και έντονο προβληματισμό. Παρότι η πρωτοβουλία παρουσιάζεται ως μέτρο προστασίας των ανηλίκων από ακατάλληλο περιεχόμενο, αρκετοί ειδικοί εκφράζουν σοβαρές επιφυλάξεις για τις πραγματικές της συνέπειες.
Ο νομικός με εξειδίκευση στο ψηφιακό δίκαιο Patrick Breyer (Πάτρικ Μπράιερ) προειδοποίησε ότι η εφαρμογή αυτή ενδέχεται να αποτελέσει την απαρχή μιας νέας εποχής, όπου η πρόσβαση στο διαδίκτυο θα συνδέεται άμεσα με κρατικά εργαλεία ελέγχου. Όπως υποστήριξε, δεν πρόκειται απλώς για ένα σύστημα προστασίας των νέων, αλλά για μια σταδιακή εξοικείωση των πολιτών με την ιδέα ότι απαιτείται ταυτοποίηση για βασικές ψηφιακές υπηρεσίες.
Παράλληλα, εγείρονται σοβαρά ζητήματα αποτελεσματικότητας. Τεχνικά, η εφαρμογή μπορεί να παρακαμφθεί σχετικά εύκολα μέσω εργαλείων όπως τα VPN, γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση την ουσιαστική της χρησιμότητα. Επιπλέον, ακόμη και αν εφαρμοστεί πλήρως, παραμένει το ενδεχόμενο συλλογής και αξιοποίησης μεταδεδομένων, που μπορούν να οδηγήσουν στη δημιουργία προφίλ χρηστών.
Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, υπό την καθοδήγηση της προέδρου Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, συνέκρινε την εφαρμογή με τα πιστοποιητικά της εποχής του κορωνοϊού, γεγονός που ενίσχυσε τις ανησυχίες περί διεύρυνσης μηχανισμών ελέγχου. Την ίδια στιγμή, αναφορές για πιθανά κενά ασφαλείας και κινδύνους διαρροής δεδομένων εντείνουν τον δημόσιο διάλογο.
Για πολλούς αναλυτές, το ζήτημα ξεπερνά την προστασία των ανηλίκων και αγγίζει τον πυρήνα των ψηφιακών ελευθεριών, με την ΕΕ να κατηγορείται ότι επιχειρεί να θέσει υπό στενότερη επιτήρηση τον χώρο του διαδικτύου.
