Η υπόθεση του Τζέφρι Έπσταϊν συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις, όχι μόνο για το εύρος των αποκαλύψεων, αλλά κυρίως για τα πρόσωπα που εμπλέκονται. Ανάμεσα σε αυτά, ξεχωρίζει η περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ, για τον οποίο ο Πορτογάλος δημοσιογράφος Χοσέ Γκουλάο διατυπώνει μια ιδιαίτερα αιχμηρή προσέγγιση.
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η στοχοποίηση του Τραμπ από πολιτικούς αντιπάλους δεν αποτελεί ένδειξη πραγματικής ρήξης με το σύστημα, αλλά μάλλον μέρος ενός εσωτερικού ανταγωνισμού εντός των ίδιων ελίτ. Ο Γκουλάο υποστηρίζει ότι ο Τραμπ δεν βρίσκεται εκτός του μηχανισμού εξουσίας, αλλά αντίθετα ενσωματώνει τον «αλγόριθμο» λειτουργίας του. Με άλλα λόγια, δεν είναι η εξαίρεση, αλλά μια διαφορετική εκδοχή του ίδιου μοντέλου.
Η παρουσία του σε εκδηλώσεις που σχετίζονται με τον Έπσταϊν αξιοποιήθηκε επικοινωνιακά, όμως –κατά τον ίδιο– το ενδιαφέρον επικεντρώνεται επιλεκτικά, αφήνοντας στο απυρόβλητο άλλες ισχυρές προσωπικότητες με αντίστοιχες διασυνδέσεις. Έτσι, η δημόσια εικόνα διαμορφώνεται με όρους πολιτικής σκοπιμότητας και όχι πλήρους διαφάνειας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η αναφορά ότι «όποιος δεν περιλαμβάνεται στα έγγραφα είναι ηττημένος», μια φράση που αποδίδεται σε κύκλους του περιβάλλοντος Έπσταϊν. Αυτή η οπτική ενισχύει την ιδέα ενός κλειστού συστήματος ισχύος, όπου η συμμετοχή –ή η ανοχή– σε τέτοιες δομές θεωρείται σχεδόν προϋπόθεση για την άνοδο στην κορυφή.
Κατά τον Γκουλάο, η σημερινή εικόνα της Δύσης χαρακτηρίζεται από μια εναλλαγή ρόλων: πρόσωπα που χθες βρίσκονταν στο επίκεντρο σκανδάλων, σήμερα επανεμφανίζονται ως υπερασπιστές αξιών και πολιτικών επιλογών. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Τραμπ δεν εμφανίζεται ως «αντισυστημικός», αλλά ως μέρος ενός ευρύτερου και βαθιά εδραιωμένου μηχανισμού εξουσίας.
