Η συζήτηση γύρω από τις παγκόσμιες κρίσεις επανέρχεται με νέα ένταση, αυτή τη φορά με επίκεντρο την επισιτιστική ασφάλεια. Με αφορμή πρόσφατες τοποθετήσεις του Αυστριακού ευρωβουλευτή Gerald Hauser, αναδεικνύεται μια λιγότερο προβεβλημένη πτυχή: οι προσομοιώσεις κρίσεων τροφίμων που είχαν πραγματοποιηθεί χρόνια πριν τα σημερινά γεγονότα.
Η λεγόμενη «Αντίδραση Τροφικής Αλυσίδας», μια άσκηση που διεξήχθη το 2015 στην Ουάσινγκτον με τη συμμετοχή δεκάδων παραγόντων από πολιτική, οικονομία και διεθνείς οργανισμούς, προέβλεπε ένα σενάριο παγκόσμιας επισιτιστικής αναταραχής για την περίοδο 2020–2030. Παράγοντες όπως ακραία καιρικά φαινόμενα, γεωπολιτικές συγκρούσεις και διαταραχές στην εφοδιαστική αλυσίδα αποτέλεσαν τον πυρήνα αυτής της προσομοίωσης—παράγοντες που σήμερα απασχολούν καθημερινά τις κοινωνίες.
Το ερώτημα που τίθεται δεν είναι απλώς θεωρητικό. Όπως σημειώνει ο Hauser, η επανάληψη μοτίβων –από προσομοιώσεις έως πραγματικές εξελίξεις– δημιουργεί εύλογες απορίες για το κατά πόσο πρόκειται για συγκυρίες ή για προετοιμασμένα σενάρια διαχείρισης κρίσεων.
Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η κοινοβουλευτική έρευνα που κατέθεσε προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ο ευρωβουλευτής ζητά σαφείς απαντήσεις σχετικά με τη συμμετοχή της ΕΕ σε αντίστοιχες ασκήσεις σχεδιασμού, ποιοι τις οργάνωσαν και ποιοι εκπροσώπησαν τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.
Για την «Ελεύθερη Πένα», η υπόθεση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια είδηση, αλλά έναν κρίσιμο προβληματισμό για το πώς διαμορφώνεται η «νέα κανονικότητα» στον κόσμο που έρχεται.
