Η Ευρωπαϊκή Ένωση ετοιμάζεται να προχωρήσει, μέχρι το τέλος του 2026, στην εφαρμογή ενός από τα πιο φιλόδοξα και ταυτόχρονα αμφιλεγόμενα σχέδιά της: του ευρωπαϊκού ψηφιακού πορτοφολιού ταυτότητας, γνωστού ως EUDI Wallet.
Πρόκειται για μια εφαρμογή που θα συγκεντρώνει ψηφιακά στοιχεία ταυτότητας, διπλώματα οδήγησης, πιστοποιητικά και άλλες προσωπικές πληροφορίες, επιτρέποντας την ταυτοποίηση των πολιτών σε τράπεζες, δημόσιες υπηρεσίες και διαδικτυακές πλατφόρμες. Οι Βρυξέλλες μιλούν για ευκολία, ασφάλεια και προστασία προσωπικών δεδομένων. Ωστόσο, πίσω από αυτές τις διαβεβαιώσεις αναδεικνύονται σοβαρά ζητήματα.
Ειδικοί στην κρυπτογραφία προειδοποιούν ότι ορισμένες τεχνικές μέθοδοι ταυτοποίησης ενδέχεται να επιτρέπουν τη σύνδεση διαφορετικών δραστηριοτήτων του ίδιου ανθρώπου, δημιουργώντας προϋποθέσεις ψηφιακής παρακολούθησης. Με απλά λόγια, ένα σύστημα που παρουσιάζεται ως εργαλείο προστασίας της ιδιωτικότητας θα μπορούσε, εφόσον δεν διαθέτει επαρκείς δικλίδες ασφαλείας, να διευκολύνει τη δημιουργία λεπτομερών προφίλ των πολιτών.
Και εδώ βρίσκεται το ουσιαστικό ζήτημα. Όταν η πρόσβαση σε ολοένα περισσότερες υπηρεσίες περνά μέσα από ένα ενιαίο ψηφιακό εργαλείο, η τεχνολογική ευκολία μπορεί να μετατραπεί σε εξάρτηση. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία προβλέπει ότι η χρήση του πορτοφολιού θα είναι εθελοντική. Αυτό, όμως, δεν εξαφανίζει τις ανησυχίες για πιθανή έμμεση πίεση στο μέλλον.
Υπάρχουν, τεκμηριωμένοι κίνδυνοι που απαιτούν απαντήσεις. Η ψηφιακή πρόοδος δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για την υποχώρηση της ιδιωτικότητας και των ατομικών ελευθεριών.

















