Σοβαρά ερωτήματα για τις χημικές ουσίες και τα υλικά που χρησιμοποιούνται στις ανεμογεννήτριες θέτει ο Αυστριακός ευρωβουλευτής Gerald Hauser, ζητώντας να σταματήσει η περαιτέρω κατασκευή τους έως ότου υπάρξουν πλήρεις, ανεξάρτητες και διαφανείς έλεγχοι.
Ο Hauser υποστηρίζει ότι η δημόσια συζήτηση δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στον θόρυβο, στους υπόηχους και στο τρεμόπαιγμα της σκιάς. Κατά τον ίδιο, πρέπει να διερευνηθεί και η φθορά των πτερυγίων, τα οποία είναι κατασκευασμένα από σύνθετα υλικά και ενδέχεται, με την πάροδο του χρόνου, να απελευθερώνουν μικροσωματίδια στο περιβάλλον.
Στις παρεμβάσεις του αναφέρεται σε μικροπλαστικά, PFAS, εποξειδικές ρητίνες, δισφαινόλη Α, λιπαντικά, μονωτικά υλικά και άλλες ουσίες που συνδέονται με την κατασκευή, τη λειτουργία και τη συντήρηση των ανεμογεννητριών. Θέτει το ερώτημα εάν έχουν γίνει επαρκείς μετρήσεις για τις πιθανές επιπτώσεις στο έδαφος, στο νερό και στις καλλιέργειες, ειδικά όταν αιολικά πάρκα εγκαθίστανται κοντά σε αγροτικές και κτηνοτροφικές περιοχές.
Ο ευρωβουλευτής κάνει επίσης λόγο για τους κινδύνους που μπορεί να προκύψουν σε περίπτωση πυρκαγιάς πτερυγίων από πλαστικά ενισχυμένα με ίνες άνθρακα. Ζητά να υπάρχουν σαφή πρωτόκολλα πρόληψης, άμεσης αντιμετώπισης και αποκατάστασης, ώστε να μην αφεθούν οι τοπικές κοινωνίες και οι δήμοι να διαχειριστούν μόνοι τους τις συνέπειες ενός σοβαρού περιστατικού.
Οι παραπάνω θέσεις είναι ισχυρισμοί και πολιτική παρέμβαση του Gerald Hauser, όχι οριστικά επιστημονικά συμπεράσματα. Ωστόσο, ανοίγουν μια συζήτηση που δεν πρέπει να αποφεύγεται: ποια ακριβώς υλικά χρησιμοποιούνται, τι συμβαίνει όταν φθείρονται ή καίγονται, ποιος πραγματοποιεί τους ελέγχους και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη εάν προκύψει περιβαλλοντική επιβάρυνση; Η πράσινη μετάβαση δεν μπορεί να προχωρά με ερωτήματα αναπάντητα και με τις τοπικές κοινωνίες στο σκοτάδι.
