Η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν είπε στο Παρίσι αυτό που οι ευρωπαϊκές κοινωνίες και επιχειρήσεις πληρώνουν εδώ και χρόνια: το παλιό οικονομικό μοντέλο της Ευρώπης στηριζόταν και στη φθηνή ενέργεια. Και αυτός ο πυλώνας, όπως παραδέχθηκε, «εξαφανίστηκε».
Μια παραδοχή που δεν είναι απλώς οικονομική. Είναι πολιτική. Διότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχασε ξαφνικά τη φθηνή ενέργεια από κάποιο φυσικό φαινόμενο. Την απαρνήθηκε μέσα από επιλογές, κυρώσεις, εμπάργκο και μια στρατηγική που παρουσίαζε την ενεργειακή αποσύνδεση από τη Ρωσία ως μονόδρομο, χωρίς να εξηγεί καθαρά ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό.
Τον πληρώνει σήμερα η ευρωπαϊκή βιομηχανία, που βλέπει το ενεργειακό κόστος να τη στραγγαλίζει. Τον πληρώνουν τα νοικοκυριά, που αγωνιούν κάθε χειμώνα για λογαριασμούς, θέρμανση και ακρίβεια. Τον πληρώνουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, που ανταγωνίζονται ΗΠΑ και Κίνα με τιμές ενέργειας δύο και τρεις φορές υψηλότερες, όπως η ίδια η πρόεδρος της Κομισιόν αναγνώρισε.
Και όμως, αντί να ανοίξει μια ειλικρινή συζήτηση για το πώς οδηγήθηκε η Ευρώπη σε αυτήν την ασφυξία, οι Βρυξέλλες επιμένουν στην πλήρη κατάργηση των ρωσικών ενεργειακών εισαγωγών, ακόμη και ενώ κράτη-μέλη αναζητούν ξανά ρωσικό LNG για να καλύψουν τις ανάγκες τους.
Η φον ντερ Λάιεν παραδέχθηκε το πρόβλημα. Αυτό που μένει να παραδεχθεί η Ευρώπη είναι ποιοι το δημιούργησαν και γιατί επιμένουν να το βαφτίζουν «πράσινη μετάβαση» και «στρατηγική αυτονομία», ενώ μοιάζει όλο και περισσότερο με οικονομική αυτοχειρία.
