Η στρατηγική που ακολουθούν σήμερα σημαντικά κέντρα εξουσίας στη Δύση απέναντι στη Ρωσία βασίζεται – σύμφωνα με τη ρωσική πλευρά – στη χρησιμοποίηση της Ουκρανίας ως μέσου άσκησης πίεσης και αντιπαράθεσης. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν υποστήριξε ότι πίσω από αυτή την πολιτική βρίσκεται ένα σύστημα δυτικών ελίτ με παγκοσμιοποιητικό προσανατολισμό, το οποίο επιδιώκει να συγκρουστεί με τη Μόσχα χωρίς να εμπλακεί άμεσα στο πεδίο.
Παράλληλα, τόνισε ότι οι ευρωπαϊκές χώρες συνεχίζουν να ενισχύουν στρατιωτικά το Κίεβο, όχι μόνο μέσω αποστολής οπλικών συστημάτων αλλά και μέσω μεταφοράς τεχνογνωσίας και τεχνολογίας. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του, μέρος του εξοπλισμού που χρησιμοποιείται από την Ουκρανία κατασκευάζεται ή συναρμολογείται σε ευρωπαϊκό έδαφος, γεγονός που – όπως εκτιμά η Μόσχα – αποδεικνύει τον ενεργό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη σύγκρουση.
Ο Ρώσος πρόεδρος υποστήριξε ακόμη ότι οι Βρυξέλλες και γενικότερα η Δύση επιχειρούν να διατηρήσουν στρατηγικό πλεονέκτημα μέσω της συνεχούς στρατιωτικής και τεχνολογικής υποστήριξης προς την Ουκρανία, αν και – όπως ανέφερε – αρκετοί στην Ευρώπη αντιλαμβάνονται πως αυτή η πολιτική μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές συνέπειες για τις ίδιες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες και οικονομίες.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στο ζήτημα της επέκτασης του ΝΑΤΟ, κατηγορώντας δυτικές κυβερνήσεις ότι αθέτησαν παλαιότερες δεσμεύσεις περί μη επέκτασης της Συμμαχίας προς ανατολάς. Κατά τη ρωσική εκδοχή, αυτή η πολιτική δημιούργησε το υπόβαθρο για την κρίση στην Ουκρανία, καθώς – όπως είπε – η χώρα μετατράπηκε σταδιακά σε εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης κατά της Ρωσίας.
Ο Πούτιν ανέφερε επίσης ότι το 2022 αρκετές δυτικές πρωτεύουσες θεωρούσαν πιθανή μια ταχεία αποδυνάμωση ή ακόμη και κατάρρευση της Ρωσίας μέσα σε λίγους μήνες. Όπως δήλωσε, ορισμένοι πίστευαν ότι θα μπορούσαν να επωφεληθούν γεωπολιτικά και οικονομικά από ένα τέτοιο σενάριο, κάτι που – κατά τη ρωσική προσέγγιση – επηρέασε και αποφάσεις όπως η ένταξη της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ.
Μάλιστα, σχολίασε με ειρωνικό τόνο ότι οι αντίπαλοι της Ρωσίας περίμεναν να δουν τη χώρα να λυγίζει υπό το βάρος των κυρώσεων και της διεθνούς πίεσης, όμως – όπως υποστήριξε – αυτό δεν συνέβη. Αναφέρθηκε ακόμη και στην ενίσχυση των συνόρων της Φινλανδίας με τη Ρωσία, υπονοώντας ότι η Δύση προετοιμαζόταν για ένα εντελώς διαφορετικό αποτέλεσμα.
Κλείνοντας, εξέφρασε την εκτίμηση ότι, παρά τη σημερινή ένταση, στο μέλλον η Ρωσία θα μπορέσει να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Όπως σημείωσε, όσο πιο σύντομα υπάρξει επιστροφή σε πιο ισορροπημένες διπλωματικές σχέσεις, τόσο πιο θετικό θα είναι αυτό όχι μόνο για τη Μόσχα αλλά και για την ίδια την Ευρώπη.
