Δερμιτζάκης στο “news12¨: “Ο προσωπικός μου στόχος είναι να πάει η ομάδα play off και να φτάσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε

Ο 27χρονος επιθετικός χαφ του Α.Ε.Ρ.Α. Ανδρέας Δερμιτζάκης σε συνέντευξη στο “news12¨μίλησε για τα πρώτα του βήματα στον Πύρασο στο χωριό του στον Βόλο, πως ήρθε η συνεργασία με τον Ολυμπιακό, την πορεία του στην Λάρισα, την σχέση που είχε με τον εκλιπόντα Αλέξη Κούγια, την απόφαση του να πάει στο εξωτερικό, την χρονιά του ως πρώτος σκόρερ. Επίσης, μας μίλησε πως ήταν τα πράγματα μετά την διάλυση του Καραϊσκάκη Άρτας, τις δύο τελευταίες του χρονιές σε ομάδες που δικεδικούσαν τον τίτλο Γ’ Εθνικής και για ποιο λόγο επέλεξε τους ερυθρόλευκους που δεν έχουν αυτόν τον στόχο.

Αναλυτικά η συνέντευξη του στο “news12”:

Για τα πρώτα του βήματα στον Πύρασο: “Ο Πύρασος ήταν η ομάδα του χωριού μου στο Α’ τοπικό τότε. Πήγα εκεί το 2013 τότε δεν επιτρεπόταν από την ΠΑΕ που ήμουν Νίκη Βόλου, Ολυμπιακό Βόλου σε μικρή ηλικία να συμμετάσχεις σε μικτές ομάδες. Επειδή η μητέρα μου κυρίως θεωρούσε ότι είναι μεγάλο προνόμιο εκεί πέρα γιατί μπορείς να αναδειχθείς μου είπε να πάμε στον Πύρασο στην ομάδα του χωριού, ώστε να μπορώ να παίξω στις μικτές γιατί εκεί θα μπορούν να με παρακολουθήσουν και θα έχω την ευκαιρία να με δει μια καλύτερη ομάδα. Εν τέλει είχε δίκαιο γιατί μέσα σε αυτήν την χρονιά έπαιζα στις ακαδημίες και λίγο στους μεγάλους και μέσα από αυτό πήγα στις μικτές, μετά περιφέρειες και στο τέλος οι ζώνες. Ήταν τότε και ο Παυλίδης που παίζει τώρα στην Μπενφίκα και αρκετοί καλοί παίκτες που τους είδα και στην πορεία, όταν εν τέλει έφτασα στις ζώνες και με πήραν στην Εθνική παίδων ο κ. Ελενίτσας με τον κ. Βόκολο, πήγα παντού δοκιμαστικά για να δω ποια ομάδα θα μου άρεσε πιο πολύ και κατέληξα την τελευταία στιγμή στον Ολυμπιακό Πειραιώς”.

Για Ολυμπιακό: “Ήμουνα δύο χρόνια Κ-17 και Κ-19. Θυμάμαι πόσο επαγγελματίες ήταν, πόσο απαιτητικό ήταν το περιβάλλον , ήθελαν πάντα να κερδίζουν. Εμένα με ανάπτυξαν την ποδοσφαιρική μου παιδεία, για το πως βλέπω το ποδόσφαιρο και σιγά σιγά να αρχίσει να γίνεται επαγγελματικό όλο αυτό. Οι εγκαταστάσεις ήταν από τις καλύτερες, είχαν τα πάντα, το πως μας πρόσεχαν από το πρωί έως το βράδυ και με όλα αυτά που κάναμε ήταν λες και λειτουργούσα σε πρότυπα πρώτης ομάδας. Πήγα Α’ Εθνική και δεν ήταν, όπως ήταν στην Κ-17 και Κ-19. Επειδή ερχόντουσαν πολλά παιδιά εμένα δεν με ήθελαν άλλο να είμαι μέσα στις εγκαταστάσεις και το λήξαμε σε πολύ ωραία πλαίσια, είχαμε φιλικές σχέσεις με όλους γιατί με βοήθησαν.

Δεν είχα πάρει ευκαιρία σε αγώνα είχα κάνει προπονήσεις με την πρώτη ομάδα που μου άρεσε πάρα πολύ με τον Μίτσελ, ήταν ωραία εμπειρία. Η αλήθεια είναι ότι οι συγκεκριμένες προπονήσεις ήταν δύο με τρεις. Είχα πάει πολύ καλά γιατί άκουσα καλά λόγια. Δεν μου είχε δοθεί η ευκαιρία αλλά ούτε στεναχώρια υπήρχε, ούτε παρεξήγηση γιατί υπήρχαν τόσοι παίκτες, τόσα παιδιά που και εγώ να ήμουν καλός και να ξεχώριζα, υπήρχαν και άλλοι τόσοι, οπότε ήταν λίγο δύσκολο να κάνεις το βήμα στην συγκεκριμένη ομάδα και να παίξεις σε Κύπελλο. Ειδικά εκείνα τα χρόνια που ήταν μια φουρνιά, όπως ο Ρέτσος, ο Νικολάου που είναι Ιταλία, στην Κ-20 ήταν ο Τσιμίκας, ο Λάτσι. Όλα αυτά τα παιδιά τώρα παίζουν Ευρώπη, οπότε δεν υπήρξε πότε το συναίσθημα ότι με αδίκησαν, ίσα ίσα προχώρησα πολύ γρήγορα”.

Για Λάρισα και την σχέση του με τον εκλιπόντα Αλέξη Κούγια: “Όταν είχα φύγει από τον Ολυμπιακό πίστευα ότι θα με ήθελαν όλες οι ομάδες αλλά δεν ήξερα πως λειτουργεί και πήγα στην Λάρισα τότε χωρίς να με γνωρίζει κανείς, μόνο με δοκιμαστικά. Εκεί έκανα το πρώτο μου επαγγελματικό συμβόλαιο.

Η Λάρισα είναι μια ομάδα ιστορική με πάρα πολύ λαό, είναι μια πόλη που δεν έχουν συνδέσμους άλλων ομάδων επειδή έχουν τόσο πολύ μεγάλη για την ομάδα. Το έμαθα, όταν πήγα εκεί πέρα. Εκείνη την περίοδο ο κ. Κούγιας είχε κάποιους διαπληκτισμούς με κάποιους οπαδούς, οπότε δεν έβλεπα την ατομόσφαιρα που έβλεπα πιο μικρός στην τηλεόραση η σε κάποιους αγώνες, είχα πάει και σε αγώνες μικρός και είχα πάρει την μπλούζα ενός παίκτη. Ήταν μια εμπειρία και αυτή που με ανάπτυξε και με έκανε αυτό που είμαι σήμερα γιατί από την Κ-19 που ήμουν τότε στην Λάρισα με είδε με τον βοηθό προπονητή τότε και και έγινα μέσα σε ένα χρόνο επαγγελματίας, με τον Κούγια έγινα πρώτη φορά επαγγελματίας τον έχω σε πολύ μεγάλη εκτίμηση. Συνεργαστήκαμε και στην Κόρινθο, αυτός ο άνθρωπος μου έδωσε την ευκαιρία να εξελιχθώ και να κάνω το πρώτο μου συμβόλαιο, είναι πολύ σημαντικό.

Έπαιξα μετά τον πρώτο μου αγώνα μέσα στην Λεωφόρο βασικός ήταν το πρώτο μου ματς, πολύ καλά πήγαν τα πράγματα και η χρονιά ήταν πάρα πολύ ωραία, το μόνο κακό ήταν ότι αλλάξανε πέντε προπονητές σε μια χρονιά και δεν μπόρεσα εγώ να στεριώσω. Έμεινα στο ότι έπαιξα πολύ καλά, ο προπονητής σε μια συνέντευξη είχε πει ότι ήμουν πάρα πολύ καλός αλλά εν τέλει δεν έγινε κάτι παρακάτω γιατί με μια εμφάνιση δεν αλλάζει κάτι, είχα μια κουβέντα, ακουγόταν το όνομα μου, μέσα σε ένα μήνα έσβησε αυτό γιατί δεν έπαιξα στην πρώτη ομάδα αγώνα επίσημο. Δεν μπορούσαν και να με εμπιστευτούνε που ήμουν 17 χρονών, “είχανε το μαχαίρι στον λαιμό”. Σε μια επαγγελματική ομάδα υπάρχουν απαιτήσεις, τον μικρό θα τον βάλεις αν είναι καλύτερος από τους μεγάλους, ήμουν πολύ καλός αλλά ήταν πολύ δύσκολο”.

Για το πως ένιωσε στην Λεωφόρο: “Ήταν η πιο μεγάλη έδρα που έχω παίξει και από άποψη κόσμου, ιστορίας και ομάδας. Αυτό το παιχνίδι το θυμάμαι για πάντα και, όταν με ρωτάνε είναι το μόνο πράγμα που θυμάμαι λέω στον κόσμο. Μια εμπειρία μικρή γιατί θα ήθελα να συνεχίσω και να κάνω κάποια πράγματα δεν τα κατάφερα αλλά μόνο ευχάριστες μνήμες μου έχουν μείνει”.

Για την απόφαση να πάει στο εξωτερικό: “Γιατί, όταν πήγα στο γραφείο του Κούγια που είχα ένα χρόνο συμβόλαιο δεν έγινε κάποια κουβέντα για να ανανεώσουμε τους είπα και εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ θα πρέπει και εγώ να φύγω από την ομάδα, δεν βλέπω κάποιο μέλλον, αποδεσμευτήκαμε και βάλαμε υπογραφές. Τότε ήρθε μια πρόταση από Σερβία (FK Radnik Surdulica) που την άκουγα μέσω ενός μάνατζερ του Σέρχιο Τσέροβιτς ότι με θέλει αυτή η ομάδα πήρα τα πράγματα μου με την μαμά μου 18 χρονών, τα φορτώσαμε στο αμάξι και ξεκινήσαμε για Σερβία. Εγώ θεώρησα ότι είχα υπογράψει ότι με ήθελαν αυτή σαν παίκτη και τελικά πήγαινα για δοκιμαστικά μια εβδομάδα χωρίς να το γνωρίζω, πήγαν όλα καλά με υπογράψανε και είχα τρία χρόνια συμβόλαιο αλλά δυστυχώς στους έξι μήνες παρά την καλή σχέση που είχα με τον προπονητή ήταν δύσκολα όλα τα υπόλοιπα. Ήμουν αφοσιωμένος στο ποδόσφαιρο δεν άφηνα τον εαυτό μου να χαλαρώνει πουθενά, εκεί οι άνθρωποι ούτε μιλούσαν αγγλικά πάρα πολύ, ο δεύτερος προπονητής δεν με υπολόγιζε, όπως ο πρώτος και ενώ είχα συμβόλαιο τρία χρόνια του ζήτησα προσωπικά να φύγω γιατί ένιωσα ότι πιέζομαι, ίσως δεν είχα την κατάλληλη στήριξη. Δεν περνούσα καλά στην συγκεκριμένη ομάδα και την συγκεκριμένη πόλη και ζήτησα να λύσω το συμβόλαιο μου μετά από έξι μήνες”.

Για την δυσκολία μέχρι να βρει την επόμενη του ομάδα και το ξεκίνημα του σε επίπεδο Γ’ Εθνικής: “Μετά ήταν δύσκολα γιατί ήμουν 18 χρόνων έφυγα από την Σερβία και στην Ελλάδα δεν με ήξερε κανείς. Εγώ δεν το περίμενα όμως γιατί όταν είσαι 18 χρονών νομίζεις ότι θα σε θέλουν ομάδες επειδή έπαιζες Α’ Εθνική μετά προσγειώνεσε στην πραγματικότητα, όταν ξέρεις ότι όσο χρονών και να είσαι όπου και να έπαιζες αν δεν σε έχουν δει άνθρωποι, ομάδες πως παίζεις και δεν το έχεις δείξει στις τέσσερις γραμμές δυστυχώς οι ομάδες δεν ενδιαφέρονται. Πήρα μια μεγάλη απόφαση τότε και πήγα την επόμενη χρονιά τον Ιανουάριο για δύο μήνες Γ’ Εθνική σε μια ομάδα στην Πελοπόννησο (Νίκη Τραγανού) , μου φέρθηκαν πολύ όμορφα και ήταν μια ομάδα που ψυχολογικά με βοήθησε πάρα πολύ, πέρασα πολύ όμορφα και ήρθα πάλι στα καλά μου, να είμαι αφοσιωμένος να ξέρω ότι όλα θα πάνε καλά γιατί δεν περνούσα πολύ καλά στην Σερβία. Τελείωσε το δίμηνο στην ομάδα αυτήν και πήγα πάλι Γ’ Εθνική στον Αλμυρό Βόλου, ήταν να πάω στην Νίκη Βόλου τότε αλλά δυστυχώς δεν πήγαν τα πράγματα, όπως ήθελα. Βγήκα πρώτος σκόρερ στην ομάδα πήγα πάρα πολύ καλά”.

Για αν του έκανε καλό η συμμετοχή του στην Γ’ Εθνική για την πορεία της καριέρας του: “Θωρώ ότι δρούσα με αυτά που είχα μπροστά μου και το ένστικτό του ποδοσφαίρου το δικό μου, ήθελα να είμαι σε μια ομάδα που οι άνθρωποι με ήθελαν και εννοείται ότι υπήρξαν και ομάδες που να παλέψω, δεν πήγαινα δηλαδή και ήμουν το πρώτο όνομα. Στην σταδιοδρομία μου τι θα άλλαζε δεν γνωρίζω εγώ πάντως έχω καθαρό το μυαλό μου και την συνείδηση μου και είμαι πολύ χαρούμενος έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα. Πάντα με τα λάθη μου και τα σωστά μου γιατί δεν είχα ποτέ μάνατζερ, ότι έκανα μετά στην Σερβία με τον Σέρβο μάνατζερ που με τον οποίο λύσαμε την συνεργασία μας, δεν ασχολήθηκε. Τα έχω κάνει από τα 15 έως τώρα που είμαι 27 χωρίς να με βοηθήσει κάποιος. Πήγα στον Αλμυρό βγήκα πρώτος σκόρερ στο γήπεδο πάντα ότι έκανα και έτσι ήρθε πάλι πρόταση από Β’ Εθνική. Όλες οι ομάδες που με έχουν πάρει με έχουν πάρει γιατί έχω μια τρέλα από ότι ακούω είναι ο Ανδρέας ο τρελός που είναι παικταράς. Αυτό με χαροποιεί πάρα πολύ”.

Για Α.Ε. Καραϊσκάκης και πόσο δύσκολα ήταν μετά την διάλυση της ομάδας: “Ήρθε η πρόταση από Β’ Εθνική από την Α.Ε. Καραϊσκάκης. Η πρώτη χρονιά πήγε πολύ καλά γιατί οι ομάδες ήταν 12 και είχαν έσοδα με αποτέλεσμα να μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά στις απαιτήσεις στην Β’ Εθνικής. Την δεύτερη χρονιά επειδή έγιναν οι ανακατατάξεις που ήρθε μετά οι Football League και έγιναν δύο όμιλοι ήταν πολύ δύσκολο να ανταπεξέλθουμε και ξεκίνησαν μετά προβλήματα οικονομικά για την ομάδα, για τους παίκτες και έτσι ήρθε η απόφαση αυτή η ομάδα να πέσει πρώτα και να διαλυθεί μετά, αν δεν έπεφτε θεωρώ ότι θα συνέχιζε”.

Η πορεία του στον Αιολικό: “Αμέσως μετά ήρθε η πρόταση από τον Αιολικό. Τελείωσα την χρονιά εκείνη με τον Καραϊσκάκη, πήγα στο σπίτι μου στον Βόλο και με πήραν τηλέφωνο μετά από έναν μήνα, η απόφαση μου να πάω στον Αιολικό η αλήθεια ήταν λόγω στρατού γιατί έβλεπα ότι δεν μπορώ να το αποφύγω, καθώς στην Ελλάδα είναι κάτι υποχρεωτικό. Ήμουν πολύ τυχερός και πολύ χαρούμενος για τον Αιολικό γιατί κατάφερα μαζί με τον στρατό να ανέβω με την ομάδα μου Β’ Εθνική και ήμουν χαρούμενος τότε ότι θα πήγαινα ξανά Β’ Εθνική μετά από μια χρονιά μαζί με στρατό και ότι δεν πήγα πίσω αλλά δυστυχώς ο πρόερδος που είχα στην ομάδα την άφησε και μιλούσα τότε με τον κ. Κούγια, τηλέφωνο ταυτόχρονα με τον Αιολικό γιατί ήταν ακόμα στην αλλαγή και δεν γνώριζαν τι θα γίνει. Τελικά ήρθα σε συνεργασία με την Κόρινθο και ήρθε μια από τις πιο ωραίες χρονιές μου ποδοσφαιρικά, θεωρώ και στην ζωή μου στον χώρο του αθλητισμού άσχετα που εν τέλει δεν κατάφερε η ομάδα να ανέβει για τους οποιοδήποτε λόγους. Ήμουνα πολύ χαρούμενος γιατί με αυτήν την ομάδα και δεθήκαμε σαν οικογένεια και η χρονιά που κάναμε ήταν απίστευτη.

Τι πράγματα πήρε από τον Μπαρμπολούτσι: “Αυτό που μας μετέδωσε ήταν η ελευθερία, να είμαστε δηλαδή ελεύθεροι στο γήπεδο και από ένα σημείο και μετά μαζί με τον προπονητή και όλοι οι παίκτες είμασταν τόσο οικεία, είχαμε γίνει σαν πάζλ και ο τρόπος που λειτουργούσε η ομάδα και οι παίκτες ήταν υπέροχα δεν έχω λόγια. Από την διοίκηση γιατί δεν ήταν μόνο ο κ. Κούγιας, ήταν και ο κ. Πιέτρης ο αντιπρόεδρος που μετέπειτα, όταν έφυγε ο κ. Κούγιας γιατί πήγε στον Ολυμπιακό ανέλαβε ο ίδιος και τα έβγαλε εις πέρας”.

Για την δύσκολη περίοδο μετά την απώλεια του κ. Κούγια : “Η χρονιά η περσινή ήταν λίγο δύσκολη γιατί ξεκίνησα στην Κόρινθο αλλά δυστυχώς ήταν χρονιά που απεβίωσε ο κ. Κούγιας και ήταν λίγο δύσκολα τα πράγματα δεν ήταν, όπως την προηγούμενη χρονιά, ο καιρός περνάει, ήρθαν καινούργιοι παίκτες και ξεκινήσαμε μια χρονιά πολύ καλά αλλά δεν τελείωσε όπως θέλαμε. Εγώ πριν είχα πάρει μια απόφαση να αποχωρήσω από την ομάδα και πήγα στην Νέα Αρτάκη”.

Για την πορεία του στην Νέα Αρτάκη: “Ήταν σύντομο το χρονικό διάστημα, μπορώ να πω ότι οι άνθρωποι με αγκάλιασαν και πέρασα πολύ όμορφα , όλοι ήταν άψογη απέναντι μου. Δεν έχω κανένα παράπονο ίσα ίσα απλά ήταν μικρό το διάστημα, δεν μπορώ να βγάλω μια συνολική εικόνα. Το μόνο που μπορώ να πω γιατί ήταν τρεις μήνες ότι με βοήθησαν πάρα πολύ έμενα γιατί είχα ένα πρόβλημα προσωπικό, ευτυχώς με βοήθησαν και το ξεπέρασα. Είχα πρόβλημα τραυματισμού και οι άνθρωποι με στήριξαν πάρα πολύ”.

Την καλύτερη του πορεία μέχρι στιγμής: “Η καλύτερη μου πορεία σε γκολ ήταν στην Κόρινθο και στον Αλμυρό, είχα από οκτώ γκολ και στους δύο”.

Αν είναι δύσκολη η συχνή μετακίνηση σε διαφορετικά μέρη: “Γίνεται συνήθεια μου ήταν λίγο δύσκολο να προσαρμοστώ στην αρχή , καινούργιοι άνθρωποι να μπεις στην ψυχοσύνθεση τους, να καταλάβουν πως είσαι και εσύ σαν άνθρωπος, να κάνεις φιλίες γιατί όταν είσαι μικρός είσαι πιο ντροπαλός, είναι λίγο διαφορετικό. Όσο μεγάλωνα μέσα από την συνήθεια πλέον είναι ρουτίνα, σου παίρνει ένα μικρό διάστημα για να προσαρμοστείς αλλά όλα κυλάνε στο τέλος όπως πρέπει. Παντού πέρασα όμορφα σε όσες πόλεις πήγα”.

Ο παίκτης που τον δυσκόλεψε περισσότερο σε όλη του την πορεία έως τώρα: “Υπήγρχαν πάρα πολύ παίκτες που με μαρκάραν, μπορεί να μην έκανα και καλό ματς αλλά επειδή συνήθως επικεντρώνομαι στον επιθετικό μπορώ να πω ότι μου άρεσε παικτικά ο Λάμπρος ο Πολίτης που είναι στον Άρη Πετρούπολης και ο Στάθης Λάμπρου που παίζει εξάρι στην Καισαριανή και τον έβλεπα να καλύπτει όλο το γήπεδο”.

Για την απόφαση του να έρθει στον Α.Ε.Ρ.Α.: “Όταν έφυγα από την Αρτάκη, πήγα σπίτι μου, όπως κάνω κάθε καλοκαίρι και όταν τελειώνω τα βάζω λίγο κάτω, για να χαλαρώσω, για να δω ποια ομάδα είναι η καλύτερη γιατί με βάση και πορείας όλες οι ομάδες που ήμουν πιο πρίν είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο να ανέβουν κατηγορία. Μίλησα με όλες τις ομάδες τα έβαλα κάτω στο μυαλό μου αλλά η αλήθεια είναι ότι οι μόνοι άνθρωποι που ενδιαφέρθηκαν πραγματικά ήταν στον Α.Ε.Ρ.Α. γιατί με ήθελαν πάρα πολύ. Οι διαπραγματεύσεις που έγιναν μεταξύ μας ήταν τρομερές, ότι ζήτησα μου το δώσανε, με υποδεχθήκανε και γι’ αυτό πήρα την απόφαση να είμαι στον Α.Ε.Ρ.Α. και να είμαι και στο δεύτερο μισό. Μπορεί να γνώριζα ότι δεν θα πηγαίναμε για άνοδο αλλά ο τρόπος που με αντιμετωπίζουν σαν ποδοσφαιριστή και σαν άνθρωπο είναι τρομερός και γι’ αυτό ήταν η απόφαση να έρθω και να μείνω. Από την πλευρά του προέδρου που με έφερε του κ. Πελλού με όσους άλλους συγκαταλέγονται στην διοίκηση τον κ. Κοσκινιώτη, τον κ. Κάβουρα, οι άνθρωποι εκτός γηπέδου μου έχουν συμπεριφερθεί άψογα. Αυτός είναι ο λόγος που είμαι εδώ και μετά χαράς εννοείται ήθελα να συνεχίσω εδώ”.

Αν είναι ευχαριστημένος με την απόδοση του: “Είμαι ευχαριστημένος, στο πρώτο μισό η αλήθεια είναι ότι έγιναν κάποια αποτελέσματα που δεν θα θέλαμε και υπήρξαν σίγουρα δυσκολίες, υπήρχαν και οι δύσκολες στιγμές που χάσαμε από τον Βύρωνα στην έδρα μας , ήταν ένα ματς που το θέλαμε. Εκεί είναι φυσιολογικό να υπάρξει γκρίνια, να μην είναι χαρούμενο το κλίμα αλλά και αυτό το ξεπεράσαμε. Εννοείται επειδή υπάρχουν απαιτήσεις, οι πιο πολλές ομάδες της Γ’ Εθνικής πληρώνουν τους παίκτες και οι παίκτες θεωρούνται επαγγελματίες, όταν έναν άνθρωπο τον πληρώνεις και είσαι ο εργοδότης θέλεις και τα αποτελέσματα, όταν τα αποτελέσματα δεν έρχονται, όπως θέλεις είναι φυσιολογικό να είσαι δυσαρεστημένος από τον εκάστοτε παίκτη”.

Για τον προπονητή της ομάδας Δημήτρη Γκαϊδα: “Αυτό που εκτιμώ πολύ στον κ. Γκαϊδα ως προπονητή και ως άνθρωπο είναι ότι προσπαθεί να σε βοηθήσει σε όλα τα κομμάτια, να βρει τα κουμπιά του κάθε παίκτη γιατί κάθε παίκτης είναι διαφορετικός και θέλει διαφορετική αντιμετώπιση και θεωρώ ότι σε αυτόν τον τομέα τα έχει καταφέρει εξαιρετικά, δηλαδή να διαβάζει τον παίκτη και σαν χαρακτήρα όχι μόνο σαν ποδοσφαιριστή. Τακτικά οι προπονήσεις είναι πάρα πολύ ωραίες, δηλαδή βλέπω στην ομάδα ότι είμαστε χαρούμενη, όταν πάμε στην προπόνηση, είναι πολύ σημαντικό να κάνεις την προπόνηση και να το απολαμβάνεις εκτός από τον αγώνα. Στις Καλυθιές ήταν ένα από τα καλύτερα μας παιχνίδια, άσχετα που χάσαμε εν τέλει μπορεί να ξεκίνησε λίγο λάθος η ομάδα αλλά δείχνει αυτή την βελτίωση στο δεύτερο μισό.

Για αν θεωρεί ότι το παιχνίδι με τον Αμαρυνθιακό ήταν το καλύτερο του παιχνίδι με τον Α.Ε.Ρ.Α.: “Η αλήθεια είναι αυτή, το δείχνουν και τα στατιστικά. Μπορεί σε άλλους αγώνες να ήμουν πολύ καλός αλλά στις προηγούμενες ομάδες στο παρελθόν είχα γκολ και μου έλειπε αυτό. Για τον κάθε ποδοσφαιριστή όταν βάζει και γκολ σε ξεκλειδώνει.

Προσωπικός στόχος: “Ο προσωπικός μου στόχος είναι να πάει η ομάδα play off και να φτάσουμε όσο πιο ψηλά μπορούμε γιατί αυτή είναι η δυνατότητα της ομάδας δεν είναι για play out. Ότι και να πω είναι λίγο θα το δείξουμε και στο γήπεδο θεωρώ. Αρχίζομε και δείχνουμε τις δυνατότητες μας, κάναμε και ένα μεγάλο διπλό στον Διαγόρα, τον οποίο δεν είχε νικήσει κανείς εντός έδρας, η ομάδα βρήκε την αγωνιστική της ταυτότητα, το θάρρος, την αυτοπεποίθηση που είχε χάσει γιατί το ποδόσφαιρο είναι αρκετά ψυχολογία και μέσα από αυτά δείχνουν και τα αποτελέσματα τι μπορεί να κάνει ο Α.Ε.Ρ.Α.. Έχουμε ένα δύσκολο ματς με τον πρωτοπόρο τον Άρη Πετρούπολης, θα συνεχίσουμε με τον ίδιο ζήλο, με τον στόχο που έχω βάλει και εγώ και οι συμπαίκτες μου. Για εμένα είναι προσωπικός αυτός αλλά, όταν γίνεται μια συζήτηση με τους συμπαίκτες μου που είναι τρομεροί άνθρωποι και αυτοί και έχω τρομερές σχέσεις είναι αυτό”.

Ποια ομάδα θεωρεί στον όμιλο πιο δύσκολη και ποια τον έχει δυσκολέψει: “Ο Άρης Πετρούπολης το δείχνει και η βαθμολογία του είναι η πρώτη ομάδα, θεωρώ και η καλύτερη βάση ρόστερ. Θεωρούσα και πολύ καλή ομάδα με βάση αυτό που είδα και την Νεα Ιωνία και την Κάρυστο απλά στην Νέα Ιωνία έχουνε φύγει 2-3 ποδοσφαιριστές και έχει αποδυναμωθεί αρκετά”.