Κάλλας και Ζελένσκι ζητούν πόλεμο μέχρι τέλους! «Πίεση στη Ρωσία και κυρώσεις»
Η κατάρρευση της Συρίας μετά τον Δεκέμβριο του 2024 δεν μπορεί να κατανοηθεί αν αποκοπεί από το τι πραγματικά ήταν η χώρα πριν από το 2011. Σύμφωνα με τις σκέψεις και τις αναλύσεις του Guido Grandt, η κυρίαρχη δυτική αφήγηση παρουσίασε μια απλουστευμένη και συχνά παραμορφωμένη εικόνα μιας κοινωνίας που, στην πράξη, λειτουργούσε με σχετική σταθερότητα.
Ο Grandt (γεννημένος το 1963) είναι ερευνητής δημοσιογράφος, αρθρογράφος, τηλεοπτικός συντάκτης και ανεξάρτητος παραγωγός. Το έργο του εστιάζει στο οργανωμένο έγκλημα, τις μυστικές εταιρείες και σε ευαίσθητα ζητήματα πολιτικής, οικονομίας, χρηματοοικονομικών, στρατού και ασφάλειας. Μέσα από αυτή την οπτική προσεγγίζει και την περίπτωση της Συρία.
Όπως υπογραμμίζει, πριν τον πόλεμο η Συρία δεν ήταν «αποτυχημένο κράτος». Την περίοδο 2000–2010 κατέγραψε ισχυρή οικονομική ανάπτυξη, με τριπλασιασμό του ΑΕΠ, σημαντική μείωση του δημόσιου χρέους και σταθερά έσοδα από πετρέλαιο, γεωργία και εξαγωγές. Το κράτος εξασφάλιζε δωρεάν υγεία και παιδεία, επιδοτούμενα βασικά αγαθά και βασικές υποδομές, ενώ μεγάλες πόλεις όπως η Δαμασκός και το Χαλέπι λειτουργούσαν ως εμπορικά και πολιτιστικά κέντρα της περιοχής.
Παράλληλα, η χώρα αποτελούσε παράδειγμα θρησκευτικής συνύπαρξης, με Σουνίτες, Αλαουίτες, Χριστιανούς και άλλες μειονότητες να συνυπάρχουν χωρίς μαζικές συγκρούσεις. Αυτή η πραγματικότητα αναγνωριζόταν ακόμη και από δυτικά μέσα ενημέρωσης πριν το 2011.
Η ανατροπή του καθεστώτος δεν οδήγησε στη σταθερότητα, αλλά σε κενό εξουσίας, γενικευμένη βία και άνοδο ακραίων ισλαμιστικών ομάδων. Κατά τον Grandt, η συριακή τραγωδία αποδεικνύει πώς η αντικατάσταση της πραγματικότητας με πολιτικές αφηγήσεις μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες για έναν ολόκληρο λαό.
