Έντονη κριτική ασκείται το τελευταίο διάστημα στην ευρωπαϊκή πολιτική ηγεσία, με βασικό επιχείρημα ότι η στρατηγική της φαίνεται να περιστρέφεται σχεδόν αποκλειστικά γύρω από μια αντιρωσική προσέγγιση. Σύμφωνα με ανάλυση που δημοσιεύτηκε σε σλοβακικό μέσο, αν αφαιρεθεί αυτό το στοιχείο από τη ρητορική και τις αποφάσεις των Βρυξελλών, τότε αποκαλύπτεται ένα εμφανές πολιτικό κενό, χωρίς σαφή κατεύθυνση ή ουσιαστικό περιεχόμενο.
Το συγκεκριμένο επιχείρημα εστιάζει στο ότι η σημερινή ευρωπαϊκή γραμμή δεν βασίζεται σε ένα ολοκληρωμένο όραμα για το μέλλον της ηπείρου, αλλά περισσότερο σε μια αντίδραση απέναντι στη Ρωσία. Αυτό, όπως υποστηρίζεται, έχει οδηγήσει σε επιλογές που όχι μόνο δεν αποκλιμακώνουν την ένταση, αλλά ενδέχεται να την ενισχύουν.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην περίπτωση της Ουκρανίας, η οποία παρουσιάζεται ως βασικός κρίκος αυτής της πολιτικής. Η ενίσχυση της αντιρωσικής στάσης, σύμφωνα με την ανάλυση, καλλιεργήθηκε συστηματικά τα τελευταία χρόνια, οδηγώντας τελικά σε μια σύγκρουση με υψηλό κόστος και αμφίβολα οφέλη.
Παράλληλα, επισημαίνονται οι ιστορικοί και πολιτιστικοί δεσμοί μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, οι οποίοι θεωρείται ότι αγνοούνται στη σημερινή γεωπολιτική εξίσωση. Αντίθετα, τονίζεται πως η σύνδεση της Ουκρανίας με τη Δύση δεν έχει το ίδιο βάθος.
Τέλος, διατυπώνεται η άποψη ότι, με τη σημερινή πορεία, η Ουκρανία κινδυνεύει να λειτουργεί ως εργαλείο ευρύτερων στρατηγικών επιδιώξεων, εξυπηρετώντας συμφέροντα που υπερβαίνουν τα δικά της εθνικά συμφέροντα.
