Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, φαίνεται αποφασισμένος να προχωρήσει σε μια συμφωνία που θα βάλει τέλος στην ένταση με το Ιράν, ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται σοβαρές υποχωρήσεις. Η πρόσφατη ανακοίνωση για προσωρινή εκεχειρία μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου εντάσσεται σε αυτή τη στρατηγική αποκλιμάκωσης, την ώρα που οι διαπραγματεύσεις παραμένουν εξαιρετικά εύθραυστες.
Παρά τις δημόσιες τοποθετήσεις περί ισχύος της Ουάσινγκτον, τα δεδομένα δείχνουν ότι η αμερικανική πλευρά αντιμετωπίζει σημαντικές πιέσεις. Η πρόσκληση προς τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον Τζόζεφ Αούν στον Λευκό Οίκο αποτυπώνει την προσπάθεια επαναπροσδιορισμού της διπλωματικής προσέγγισης, σε ένα περιβάλλον όπου οι ισορροπίες μεταβάλλονται ραγδαία.
Οι αποτυχημένες επαφές στο Ισλαμαμπάντ και η πίεση στο εσωτερικό των ΗΠΑ, με αυξανόμενο κόστος ζωής και πτώση της δημοτικότητας, καθιστούν τον Τραμπ πιο δεκτικό σε απαιτήσεις της Τεχεράνης. Την ίδια στιγμή, το Ιράν εμφανίζεται ανθεκτικό, διατηρώντας στρατηγικά πλεονεκτήματα, όπως ο έλεγχος κρίσιμων θαλάσσιων διαδρομών.
Το αδιέξοδο στις συνομιλίες ενισχύει τις αμφιβολίες για άμεση συμφωνία. Η εμπειρία της συμφωνίας του 2015 δείχνει ότι τέτοιες διαπραγματεύσεις απαιτούν χρόνο και πολλαπλά στάδια. Σε αυτό το πλαίσιο, μια ενδεχόμενη συμφωνία ενδέχεται να εκληφθεί περισσότερο ως αναγκαστικός συμβιβασμός παρά ως διπλωματική επικράτηση των Ηνωμένων Πολιτειών.
