To λεωφορειάκι του τρόμου

Κάποιοι κάποτε σε μια μακρινή  ήπειρο προσπάθησαν να χωρίσουν τον κόσμο στα δύο. Και τα κατάφεραν! Δεν ήταν δύσκολο, άλλωστε! Κατασκεύασαν αίθουσες μόνο για τους εκλεκτούς. Και έστησαν γήπεδα μόνο για τους αρεστούς! Και έβαλαν στην κυκλοφορία λεωφορεία! Μόνο για εκείνους που υπάκουσαν.

Και επειδή καμία ήπειρος δεν είναι πλέον τόσο μακρινή όσο φαίνεται , και επειδή δεν πρέπει να ξεχάσουμε τίποτε από αυτά που  μας πλήγωσαν, ας  μεταφερθούμε σε ένα μικρό χωριό της γειτονικής μας χώρας. Ο ήλιος έχει ανατείλει. Οι κάτοικοι ξεκινούν την καινούργια τους μέρα στο βασίλειο του φόβου και του παραλογισμού. Και ένας οδηγός απευθύνεται στους επιβάτες …

Αγαπητοί επιβάτες, καλημέρα σας!

Βρίσκεστε σήμερα εδώ μαζί μας, γιατί σας αξίζει. Γιατί είστε οι  πολίτες εκείνοι που  άκουσαν προσεκτικά ό,τι είχε να τους προτείνει –  επιβάλει το κράτος που πάντα εργάζεται για το καλό του πολίτη. Είστε εκείνοι που δεν αμφισβητήσατε τη σοφία των τηλε-ειδικών . Πειστήκατε αμέσως ότι αυτό που σας προσφέρεται απλόχερα από την κυβέρνηση και για το οποίο ήταν απόλυτα σύμφωνη και η αντιπολίτευση θα σας έσωζε και θα σας οδηγούσε πίσω στην κανονικότητα.

Βρίσκεστε σε αυτό το λεωφορείο γιατί τολμήσατε! Ναι , τολμήσατε! Να δώσετε το σώμα σας στο κράτος. Να του εμπιστευτείτε τα παιδιά σας. Να μην  ψάξετε! Να μην αναζητήσετε την αντίθετη επιστημονική άποψη. Άλλωστε δεν χρειαζόταν! Το κράτος είναι εδώ για εσάς και εσείς είχατε το βάθος της σκέψης που σας επέτρεψε να το καταλάβετε εγκαίρως και να γλυτώσετε από ένα σωρό ταλαιπωρίες, που στην τελική δεν έχουν και νόημα.

Βρίσκεστε σε αυτό το λεωφορείο, γιατί δεν διστάξατε να φωνάξετε «να ο εχθρός» , όταν είδατε να σας πλησιάζει ένας από εκείνους τους περίεργους τύπους που δεν συμμορφώθηκαν. Που τολμήσατε να δηλώσετε στην εργασία σας ότι δεν ανέχεστε να κάθεστε δίπλα σε ένα μίασμα. Που πήρατε με υπερηφάνεια στο χέρι σας το πιστοποιητικό και μπήκατε σε χώρους καθαρούς και αμόλυντους. Τι ελευθερία , θεέ μου!

Όσο για εσάς τους νεαρούς; Τι να πρωτοπώ για εσάς! Γίνατε η περήφανη γενιά των 150 ευρώ (καθαρά, όχι μικτά!). Αποδεχτήκατε ότι τόσο αξίζετε! Ξέρετε τι κουράγιο απαιτεί κάτι τέτοιο;  Να παραδεχτείτε την αλήθεια που το κράτος ως σοφό την ήξερε εξ αρχής; Με πόση χαρά κρατήσατε τα εύσημα αυτής σας της συμμόρφωσης! Σας αξίζουν συγχαρητήρια που  δεν δεχτήκατε να φάτε στα φοιτητικά εστιατόρια  δίπλα στα μιάσματα τους συμφοιτητές σας που στάθηκαν αδύναμοι και κατώτεροι των περιστάσεών και δεν πρόσφεραν το σώμα τους για το κοινό καλό! Δακρύζω όταν θυμάμαι με πόσο υπομονή περιμένατε έξω από τις καφετέριες να σας σκανάρει ο υπάλληλος, για να πιείτε έναν καφέ. Αυτός ο καφές είμαι σίγουρος ότι είχε άλλη γεύση! Αυτή της ανωτερότητας!

Εγώ, ο  οδηγός του λεωφορείου, σας εύχομαι να έχετε μια υπέροχη διαδρομή χωρίς καμία όχληση από κάποιους θρασείς τύπους που πίστεψαν ότι η ατομική επιλογή έχει μεγαλύτερη αξία και σημασία από το «κοινό» καλό ( ; ) και ότι η ελευθερία είναι αδιαπραγμάτευτη!

Αυτό το λεωφορείο δημιουργήθηκε ειδικά για εσάς. Χαρείτε το! Η διαδρομή του θα είναι σαν την καινούργια σας ζωή!

Αφιερωμένο στην Ρόζα Πάρκς που κάποτε – 1η Δεκέμβρη ήταν θαρρώ- αρνήθηκε να σηκωθεί για να παραχωρήσει τη θέση της στο λεωφορείο σε έναν λευκό και συνελήφθη. Αρνήθηκε όχι γιατί ήταν κουρασμένη σωματικά, αλλά γιατί  είχε κουραστεί να  υποχωρεί.

 

Διαβάστε επίσης:

Επικαιρότητα

Ελεύθερη Πένα

Αθλητικά Νέα

Αφήστε το σχόλιο σας

σχόλιο

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments