«Θέλουμε να μεταδώσουμε τον αθλητισμό!»

0
gavalas mosxou

Συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης παραχώρησε στο News12 ο Μερκούρης Μόσχος, ένας από τους ανθρώπους-στυλοβάτες του Α.Σ. Τήλος, σχετικά με τη δουλειά που γίνεται στο μοναδικό αθλητικό σωματείο του νησιού, το πόσο σημαντική είναι για το νησί της Τήλου η ύπαρξη του σωματείου , αλλά και τον απώτερο σκοπό της ομάδας. Παράλληλα, εξέφρασε και τη θλίψη του για τα προβλήματα που υπάρχουν στη λειτουργία του σωματείου, με κυριότερο την έλλειψη γιατρού. Αναλυτικά τα όσα ενδιαφέροντα δήλωσε:

-Πώς είναι η ύπαρξη μιας ομάδας σε ένα «απομονωμένο» νησί που δεν υπάρχουν άλλες ομάδες;
«Στο νησί της Τήλου δεν υπάρχουν ούτε αθλητικές , ούτε ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Οπότε, εμείς προσπαθούμε να κρατήσουμε αυτή την αθλητική ομάδα γιατί είναι ψυχαγωγία για όλο το νησί. Το νησί ζει και αναπνέει για να δει έναν αγώνα της ομάδας. Δεν υπάρχει άλλη ψυχαγωγία. Προσπαθούμε να βγάλουμε τα παιδιά μας από τα ποτά τα τσιγάρα και όλες τις κακές ουσίες και να είναι στον αθλητισμό, για αυτό έχουμε φτιάξει και την παιδική ομάδα και έχουμε 25 παιδιά αυτή τη στιγμή , μέχρι και τους μεγαλύτερους σε ηλικία που δεν έχουν άλλη ψυχαγωγία και έρχονται στο γήπεδο στηρίζοντάς μας πάρα πολύ προσπαθούμε να βοηθήσουμε».
-Η ομάδα είναι το «στολίδι» του νησιού;
«Η ομάδα είναι καθαρά από παιδιά του νησιού συν 2-3 φίλοι που στηρίζουν την προσπάθεια. Στην ομάδα δεν αμείβεται κανένας. Ούτε εγώ με τον Σακελλάρη τον Κυριάκο που είμαστε οι προπονητές της. Όλα γίνονται αφιλοκερδώς. Πιστεύουμε σε αυτή την προσπάθεια. Όλο το νησί είναι μαζί μας και σκοπός μας είναι να έχουμε τα μικρά παιδιά μαζί μας στην προσπάθεια αυτή , όπως και γίνεται».
-Στόχος είναι να δώσετε κάτι καλό στα παιδιά και τους ανθρώπους του νησιού;
«Βέβαια το νησί μας είναι αποκομμένο από τα υπόλοιπα μέρη και είναι πολύ δύσκολο , γιατί τα παιδιά μας δεν έχουν παραστάσεις, οπότε προσπαθούμε με διάφορες εκδηλώσεις και προσπάθειες , όπως πέρυσι που πήγαμε στη Σύμη ή στο τουρνουά των Ιπποτών στη Ρόδο. Προσπαθούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας τον αθλητισμό και πιστεύω ότι αυτή η προσπάθεια είναι αξιέπαινη από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο που βοηθάει. Βέβαια, έχουμε τη δήμαρχο που μας στηρίζει ¸τον αντιδήμαρχο όλο το δημοτικό συμβούλιο, τον κόσμο, τημ εκκλησία που ότι ζητήσουμε , είτε οικονομικά , είτε οτιδήποτε άλλο μας στηρίζει. Μας δίνουν κουράγιο να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια. Έχουμε το γήπεδό μας , τις εγκαταστάσεις μας .Προσπαθούμε να τα συντηρήσουμε μόνοι μας».
-Για να κρατηθεί μια «αποκομμένη» ομάδα υπάρχουν και αρκετές δυσκολίες, ποίες είναι αυτές;
«Είναι πάρα πάρα πολλά τα έξοδα για να στηριχθεί η ομάδα. Οι ομάδες τις Ρόδου κάνουν 1-2 ταξίδια και δυσκολεύονται . Εμείς κάθε χρονιά πρέπει να κάνουμε 11 ταξίδια, τα οποία αντιστοιχούν σε ένα μεγάλο οικονομικό σκέλος που το βάζουμε όλοι από την τσέπη μας. Κάθε ποδοσφαιριστής βάζει τα δικά του έξοδα. Το μόνο που κάνει η ομάδα είναι να τους βάλει τα εισιτήριά τους. Υπάρχουν και άτομα που δεν έχουν ούτε για το φαγητό τους και τους στηρίζουν διάφοροι φορείς. Είναι πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση στο νησί . Πλέον , από την ΕΠΣΔ δεν υπάρχουν οι μετακινήσεις που μας πληρώνανε κάποιο ποσό σε κάθε ταξίδι. Βέβαια, μας στηρίζει η Blue star ferries με αυτό που έχει κάνει και είναι χορηγός του πρωταθλήματος και πληρώνουμε τα μισά εισιτήρια, οπότε γλιτώνουμε ένα σημαντικό ποσό και την ευχαριστούμε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο νησί είναι ότι έχουμε θέμα γιατρού. Το Σαββατοκύριακο που κάνουμε τα παιδιά μας προπόνηση , άμα ω μη γένοιτο γίνει κάτι δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε, χωρίς γιατρό. Διακινδυνεύουμε να βρούμε τον μπελά μας από την προσπάθειά μας. Παίρνουμε υποσχέσεις συνέχεια ότι θα λυθεί το πρόβλημα(αυτό είναι εκτός αθλητικού πλαισίου) στέλνουν ανα 2-3 μήνες συνέχεια γιατρό ,δεν έχουμε μόνιμα γιατρό. Υπάρχουν πολύ δύσκολες καταστάσεις στο νησί που αν δεν τις βιώσεις δεν μπορείς να καταλάβεις».
-Τι θα ζητούσατε από τους υπεύθυνους για να γίνουν καλύτερες οι συνθήκες στο νησί;
«Δεν ζητάμε ούτε μετακινήσεις , ούτε τίποτα. Το μόνο που θέλουμε έναν γιατρό για τα παιδιά μας , γιατί εάν γίνει τίποτα μη κακό σε μια προπόνηση, θα έχουμε όλοι μας τύψεις για όλη μας της ζωή . Υπάρχουν αγώνες που έρχεται κάποιος στρατιωτικός γιατρός. Πολλές φορές αναρωτιόμαστε αν αξίζει να κάνουμε αυτή την προσπάθεια ή θα μας γυρίσει μπούμερανγκ στη συνέχεια;»
-Μέχρι στιγμής αξίζει;
«Ναι και πάρα πολύ. Βλέπεις τα μικρά να μεγαλώνουνε. Έχουμε καταφέρει σαν σύνολο πολλά . Στην ομάδα έχουμε 18 άτομα από τα οποία δεν καπνίζει κανένας. Απίστευτο. Το 90% του νησιού δεν καπνίζει. Προσπαθούμε να μεταδώσουμε αυτή τη νοοτροπία στα πιτσιρίκια. Είμαστε δίπλα τους και είναι δίπλα μας. Αν δεν είναι ο ένας δίπλα στον άλλο σε αυτά τα μέρη δε γίνεται να ολοκληρωθεί η προσπάθεια».
-Η ομάδα της Τήλου είναι ένας τρόπος ζωής για το νησί;
«Είναι ο τρόπος ζωής. Χωρίς την ομάδα της Τήλου δεν θα υπήρχε μέλλον για τα παιδιά του νησιού μας όσο τρελό και περίεργο να ακούγεται αυτό. Φαίνεται ρομαντικό αυτό , αλλά έτσι είναι. Τα παιδιά μας ζούνε για τους αγώνες, τις προπονήσεις, το ευχαριστιούνται. Το απολαμβάνουν , το απολαμβάνουμε και εμείς μαζί τους. Ευελπιστούμε φέτος να αγωνιστούν πάνω από πέντε παιχνίδια τα πιτσιρίκια. Φέτος ευελπιστούμε να πάμε Νίσυρο, Κω και όπου αλλού καταφέρουμε»
-Έχεις να προσθέσεις κάτι άλλο;
«Θέλω να ευχαριστήσω το news12 , το Δημήτρη το φίλο μου που είναι πάντα κοντά σε κάθε προσπάθεια που κάνουμε και μας στηρίζει. Εύχομαι ότι καλύτερο σε εσάς. Υγεία σε όλο τον κόσμο , χωρίς τραυματισμούς τη νέα χρονιά και αξιοπρέπεια που έχει χαθεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Εμείς την έχουμε ακόμα ευτυχώς».

Ανδρέας Γαβαλάς

Στη φωτογραφία ο συντάκτης μας Ανδρέας Γαβαλάς με τον Μερκούρη Μόσχου

Συνέντευξη εφ΄ όλης της ύλης παραχώρησε στο News12 ο Μερκούρης Μόσχος, ένας από τους ανθρώπους-στυλοβάτες του Α.Σ. Τήλος,  σχετικά με τη δουλειά που γίνεται στο μοναδικό αθλητικό σωματείο του νησιού, το πόσο σημαντική είναι για το νησί της Τήλου η ύπαρξη του σωματείου , αλλά και τον απώτερο σκοπό της ομάδας. Παράλληλα, εξέφρασε και τη θλίψη του για τα προβλήματα που υπάρχουν στη λειτουργία του σωματείου, με κυριότερο την έλλειψη γιατρού. Αναλυτικά τα όσα ενδιαφέροντα δήλωσε:
 
-Πώς είναι η ύπαρξη μιας ομάδας σε ένα «απομονωμένο» νησί που δεν υπάρχουν άλλες ομάδες;
«Στο νησί της Τήλου δεν υπάρχουν ούτε αθλητικές , ούτε ψυχαγωγικές δραστηριότητες. Οπότε, εμείς προσπαθούμε να κρατήσουμε αυτή την αθλητική ομάδα γιατί είναι ψυχαγωγία για όλο το νησί. Το νησί ζει και αναπνέει  για να δει έναν αγώνα της ομάδας. Δεν υπάρχει άλλη ψυχαγωγία. Προσπαθούμε να βγάλουμε τα παιδιά μας από τα ποτά τα τσιγάρα και όλες τις κακές ουσίες και να είναι στον αθλητισμό, για αυτό έχουμε φτιάξει και την παιδική ομάδα και έχουμε 25 παιδιά αυτή τη στιγμή , μέχρι και τους μεγαλύτερους σε ηλικία που δεν έχουν άλλη ψυχαγωγία και έρχονται στο γήπεδο στηρίζοντάς μας πάρα πολύ προσπαθούμε να βοηθήσουμε».
-Η ομάδα είναι το «στολίδι» του νησιού;
«Η ομάδα είναι καθαρά από παιδιά του νησιού συν 2-3 φίλοι που στηρίζουν την προσπάθεια. Στην ομάδα δεν αμείβεται κανένας. Ούτε εγώ με τον Σακελλάρη τον Κυριάκο που είμαστε οι προπονητές της. Όλα γίνονται αφιλοκερδώς. Πιστεύουμε σε αυτή την προσπάθεια. Όλο το νησί είναι μαζί μας και σκοπός μας είναι να έχουμε τα μικρά παιδιά μαζί μας στην προσπάθεια αυτή , όπως και γίνεται».
-Στόχος είναι να δώσετε κάτι καλό στα παιδιά και τους ανθρώπους του νησιού;
«Βέβαια το νησί μας είναι αποκομμένο από τα υπόλοιπα μέρη και είναι πολύ δύσκολο , γιατί τα παιδιά μας δεν έχουν παραστάσεις, οπότε προσπαθούμε με διάφορες εκδηλώσεις και προσπάθειες , όπως πέρυσι που πήγαμε στη Σύμη ή στο τουρνουά των Ιπποτών στη Ρόδο. Προσπαθούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας τον αθλητισμό και πιστεύω ότι αυτή η προσπάθεια είναι αξιέπαινη από τον πρώτο μέχρι τον τελευταίο που βοηθάει. Βέβαια, έχουμε τη δήμαρχο που μας στηρίζει ¸τον αντιδήμαρχο όλο το δημοτικό συμβούλιο, τον κόσμο, τημ εκκλησία που ότι ζητήσουμε , είτε οικονομικά , είτε οτιδήποτε άλλο μας στηρίζει. Μας δίνουν κουράγιο να συνεχίσουμε αυτή την προσπάθεια. Έχουμε το γήπεδό μας , τις εγκαταστάσεις μας .Προσπαθούμε να τα συντηρήσουμε μόνοι μας».
-Για να κρατηθεί μια «αποκομμένη» ομάδα υπάρχουν και αρκετές δυσκολίες, ποίες είναι αυτές;
«Είναι πάρα πάρα πολλά τα έξοδα για να στηριχθεί η ομάδα. Οι ομάδες τις Ρόδου κάνουν 1-2 ταξίδια και δυσκολεύονται . Εμείς κάθε χρονιά πρέπει να κάνουμε 11 ταξίδια, τα οποία αντιστοιχούν σε ένα μεγάλο οικονομικό σκέλος που το βάζουμε όλοι από την τσέπη μας. Κάθε ποδοσφαιριστής βάζει τα δικά του έξοδα. Το μόνο που κάνει η ομάδα είναι να τους βάλει τα εισιτήριά τους. Υπάρχουν και άτομα που δεν έχουν ούτε για το φαγητό τους και τους στηρίζουν διάφοροι φορείς. Είναι πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση στο νησί . Πλέον , από την ΕΠΣΔ δεν υπάρχουν οι μετακινήσεις που μας πληρώνανε κάποιο ποσό σε κάθε ταξίδι. Βέβαια, μας στηρίζει η Blue star ferries με αυτό που έχει κάνει και είναι χορηγός του πρωταθλήματος και πληρώνουμε τα μισά εισιτήρια, οπότε γλιτώνουμε ένα σημαντικό ποσό και την ευχαριστούμε. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο νησί είναι ότι έχουμε θέμα γιατρού. Το Σαββατοκύριακο που κάνουμε τα παιδιά μας προπόνηση , άμα  ω μη γένοιτο γίνει κάτι δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε, χωρίς γιατρό. Διακινδυνεύουμε να βρούμε τον μπελά μας από την προσπάθειά μας. Παίρνουμε υποσχέσεις συνέχεια ότι θα λυθεί το πρόβλημα(αυτό είναι εκτός αθλητικού πλαισίου) στέλνουν ανα 2-3 μήνες συνέχεια γιατρό ,δεν έχουμε μόνιμα γιατρό. Υπάρχουν πολύ δύσκολες καταστάσεις στο νησί που αν δεν τις βιώσεις δεν μπορείς να καταλάβεις». 
-Τι θα ζητούσατε από τους υπεύθυνους για να γίνουν καλύτερες οι συνθήκες στο νησί;
«Δεν ζητάμε ούτε μετακινήσεις , ούτε τίποτα. Το μόνο που θέλουμε έναν γιατρό για τα παιδιά μας , γιατί εάν γίνει τίποτα μη κακό σε μια προπόνηση, θα έχουμε όλοι μας τύψεις για όλη μας της ζωή . Υπάρχουν αγώνες που έρχεται κάποιος στρατιωτικός γιατρός. Πολλές φορές αναρωτιόμαστε αν αξίζει να κάνουμε αυτή την προσπάθεια ή θα μας γυρίσει μπούμερανγκ στη συνέχεια;»
-Μέχρι στιγμής αξίζει;
«Ναι και πάρα πολύ. Βλέπεις τα μικρά να μεγαλώνουνε. Έχουμε καταφέρει  σαν σύνολο πολλά . Στην ομάδα έχουμε 18 άτομα από τα οποία δεν καπνίζει κανένας. Απίστευτο. Το 90% του νησιού δεν καπνίζει. Προσπαθούμε να μεταδώσουμε αυτή τη νοοτροπία στα πιτσιρίκια. Είμαστε δίπλα τους και είναι δίπλα μας. Αν δεν είναι ο ένας δίπλα στον άλλο σε αυτά τα μέρη δε γίνεται να ολοκληρωθεί η προσπάθεια».
-Η ομάδα της Τήλου είναι ένας τρόπος ζωής για το νησί;
«Είναι ο τρόπος ζωής. Χωρίς την ομάδα της Τήλου δεν θα υπήρχε μέλλον για τα παιδιά του νησιού μας όσο τρελό και περίεργο να ακούγεται αυτό. Φαίνεται ρομαντικό αυτό , αλλά έτσι είναι. Τα παιδιά μας ζούνε για τους αγώνες, τις προπονήσεις, το ευχαριστιούνται. Το απολαμβάνουν , το απολαμβάνουμε και εμείς μαζί τους. Ευελπιστούμε φέτος να αγωνιστούν πάνω από πέντε παιχνίδια τα πιτσιρίκια. Φέτος ευελπιστούμε να πάμε Νίσυρο, Κω και όπου αλλού καταφέρουμε»
-Έχεις να προσθέσεις κάτι άλλο;
«Θέλω να ευχαριστήσω το news12 , το Δημήτρη το φίλο μου που είναι πάντα κοντά σε κάθε προσπάθεια που κάνουμε και μας στηρίζει. Εύχομαι ότι καλύτερο σε εσάς. Υγεία σε όλο τον κόσμο , χωρίς τραυματισμούς τη νέα χρονιά και αξιοπρέπεια που έχει χαθεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα. Εμείς την έχουμε ακόμα ευτυχώς».
 
Ανδρέας Γαβαλάς