Κι όμως συμβαίνουν κι αυτά στο νησί μας…

0

Αυτό το περιστατικό που συνέβη στη Ρόδο, δεν έπαιξε στα δελτία ειδήσεων και δεν φιγουράρισε στα τοπικά μέσα γιατί πολύ απλά, ο εμπλεκόμενος στην υπόθεση δεν κίνησε καμμιά διαδικασία.

Πρόκειται για τον συμπολίτη μας κ. Δημήτρη Παπαγεωργίου, γνωστό στη Ροδίτικη κοινωνία για πολλούς λόγους. Πρώτα από όλα, είναι ιδιοκτήτης του εστιατορίου ο Μιμάκος στο Φαληράκι, δεύτερον είναι ο επίτροπος της εκκλησίας του Αγίου Νεκταρίου επίσης στο Φαληράκι και τρίτον, είναι ένας άνθρωπος που προσφέρει ανιδιοτελώς στον συνάνθρωπο του και βοηθάει  αθόρυβα όπου μπορεί κι όπου νοιώθει ότι έχουν ανάγκη.

Προς αυτή την κατεύθυνση λοιπόν, γέμισε το εστιατόριο του με πινακίδες, στις οποίες ενημερώνει επίδοξους κλέφτες πως μέσα στο μαγαζί λεφτά δεν υπάρχουν, αν όμως χρειάζονται φαγητό, μπορούν απλά να του τηλεφωνήσουν…και για του λόγου το αληθές η φωτογραφία που ακολουθεί.

Προχθές τα χαράματα λοιπόν γύρω στις 4:00, χτύπησε το τηλέφωνο του κυρίου Παπαγεωργίου και στην άλλη μεριά της γραμμής, ένας άντρας τον πληροφορούσε ότι βρίσκονται στο μαγαζί του με σκοπό να μπουν να κλέψουν, είδαν όμως τις πινακίδες κι έτσι του τηλεφώνησαν.

Ο ίδιος έφτασε αμέσως στο εστιατόριο του και βρέθηκε μπροστά σε τρεις Ροδίτες και μεσήλικες άντρες ηλικίας από 45 έως 55 χρονών, οι οποίοι του είπαν ότι πεινάνε, δεν έχουν καθόλου χρήματα κι αναγκάζονται έτσι να φτάσουν σε αυτό το εξευτελιστικό σημείο.

Το αποτέλεσμα ήταν να κάτσουν όλοι μαζί να φάνε κι  ο κ. Δημήτρης Παπαγεωργίου να τους εφοδιάσει με φαγητό για το σπίτι αλλά και με κάποια μετρητά για τις άμεσες ανάγκες τους.

Ο ίδιος ο κ. Παπαγεωργίου δεν αποκάλυψε τις ταυτότητες των ανδρών και ούτε πρόκειται όπως μας είπε, ωστόσο, το συγκεκριμένο περιστατικό αναδεικνύει δυο διαφορετικές όψεις της τοπικής μας κοινωνίας.

Η πρώτη, έχει να κάνει με το μεγαλείο ενός ανθρώπου, που με την συμπεριφορά του έδειξε ότι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε κάποια περιστατικά βίας, αρκεί να μπούμε στη θέση του άλλου και να κατανοήσουμε την απόγνωσή του.

Η δεύτερη, είναι ενδεικτική του πόσο δύσκολα διαβιούν συνάνθρωποί μας, που μένουν δίπλα μας, που τους συναντάμε σε καθημερινή βάση αλλά δεν πάει το μυαλό μας ότι έχουν περιέλθει σε τόσο δυσχερή θέση ώστε να προβαίνουν σε τέτοιες συμπεριφορές.

Συνδεθείτε με username ή email