"Διψασμένος για την μπάλα"

0
vitorio_vasilarakis
Tους τελευταίους μήνες βλέπουμε μικρές επαρχιακές ομάδες να λειτουργούν ως “φυτώρια” νέων ταλαντούχων ποδοσφαιριστών που στη συνέχεια αποδεικνύονται χρυσάφι για το Ελληνικό ποδόσφαιρο, με πιο πρόσφατο παράδειγμα τον Φιλήμονα Βασιλαράκη και Βιτώριο Κατσαρά που θα μετακομίζουν στο Αγρίνιο για λογαριασμό του Πανετωλικού.Τα δύο αυτά παιδιά δουλεύτηκαν από πολύ μικρά στις ακαδημίες του Διγενή, ενός συλλόγου που εδώ και χρόνια εστιάζει στις νεαρές ηλικίες και συχνά πυκνά βλέπουμε πολλά από τα παιδιά του να ξεχωρίζουν και να γίνονται περιζήτητα όχι μόνο από ομάδες του νησιού , αλλά και τις υπόλοιπης Ελλάδος.Το γεγονός αυτό μαρτυράει την αξιόλογη δουλειά που γίνεται στο σύλλογο , μ’ έναν προπονητή που αφήνει κάθε μέρα κομμάτι της ζωής του στο γήπεδο κάνοντας την προπονητική λειτούργημα. Όμως όπως όλα στη ζωή δεν είναι αγγελικά πλασμένα, έτσι και στο ποδόσφαιρο… Η όμορφη πλευρά του αθλήματος είναι αυτή όπου δεξιοτέχνες και βιρτουόζοι αθλητές με τα κόλπα τους και με τις μαγικές τους ντρίπλες μπορούν να κάνουν ένα ολόκληρο γήπεδο να μείνει με το στόμα ανοικτό, ενώ από την άλλη πλευρά  η έλλειψη σύγχρονων και οργανωμένων εγκαταστάσεων, που δεν δικαιολογείται για ένα τέτοιο μεγάλο και πλούσιο νησί όπως η Ρόδος, αναγκάζει πολλά από τα νεά αυτά ταλέντα να ξενιτευτούν για να αναζητήσουν την τύχη τους αλλού προκαλώντας την ίδια τους τη μοίρα για ένα όνειρο.Οι δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίσουν μακριά από το σπίτι τους πολλές,πολλοί επίσης και οι κινδυνοι που παραμονεύουν..Όλα όμως  έχουν ένα αντίτιμο και στην περίπτωση του Φιλήμονα Βασιλαράκη είναι η οικογένεια του , οι φίλοι του που αναγκάζεται να χάσει γιατί κανείς τόσα χρόνια δε φρόντισε να του εξασφαλίσει ένα χώρο να αθλείται, μια ευκαιρία να δείξει τι αξίζει σε μια υγειής ομάδα του νησιού.Ευτυχώς στην προκειμένη περίπτωση το μήλο έπεσε κάτω από τη μηλιά αφού ο πατέρας του νεαρού αθλητή ήταν από τους πιο ταλαντούχους ποδοσφαιριστές που έβγαλε ποτέ η Δωδεκάνησος και δε θα τον αφήσει να κάνει τα λάθη που έκανε ο ίδιος. “Τώρα είναι η ευκαιρία σου” τον συμβούλεψε  , κουβέντα που δύσκολα βγήκε από το στόμα του πατέρα αφού ξέρει πως έτσι αδιάζει η αγκαλιά του..το μέλλον όμως ενός παιδιού δεν χωράει εγωισμούς, αλλά αποτελεί το πρώτο μέλλημα κάθε σωστού γονέα που θέλει να βλέπει το παιδί του να προοδεύει και πραγματοποιεί τα όνειρα του.Ο νεαρός ποδοσφαιριστής πλέον μετακομίζει στο Αγρίνιο αφού δέχθηκε επίσημη πρόταση από την ομάδα του Πανετωλικού και εκεί θα αγωνίζεται τη νέα αγωνιστική περίοδο. Αυτό όμως δεν έγινε ξαφνικά ούτε τυχάια αλλά είναι το αποτέλεσμα μιας προσπάθεια έξι ολόκληρων χρόνων. Συγκεκριμένα στα δέκα του χρόνια είχε την πρώτη ουσιαστική επαφή με το άθλημα ξεκινόντας από τα junior του Διαγόρα. Όμως τα τελευταία πέντε χρόνια θέλησε να είναι κοντά στην ομάδα του χωριού του τον Διγενή με το οποίο μάλιστα κατέκτησαν και την πρώτη θέση στον όμιλο της κατηγορίας τους.Παράλληλα βέβαια με το τοπικό πρωτάθλημα συμμετείχε και στη μικτή Δωδεκανήσου με εντυπωσιακές εμφανίσεις που κίνησαν το ενδιαφέρον ομάδων τις Σούπερ Λιγκ.Κάπως έτσι αρχίζει το παραμύθι για τον μικρό Φιλήμονα αφού περίμενε καιρό την ευκαιρία αυτή δικαιώνοντας τόσο τον εαυτό του όσο και τον προπονητή του Μιχάλη Παπακαλοδούκα.

Φιλήμονα πως νιώθεις που θα παίξει σε μια ομάδα μεγαλύτερης κατηγορίας;
“Αισθάνομαι πολύ ικανοποιημένος γιατί προσπάθησα πολύ τα τελευταία χρόνια και αφιέρωσα πολλές ώρες στην προπόνηση. Η πρόταση από τον Παναιτωλικό είναι σαν ανταμοιβή των κόπων μου και δικαίωση του προπονητή μου κ. Μιχάλη Παπακαλοδούκα”.

– Η πρόταση από τον Παναιτωλικό είναι κατί που περίμενες αργα ή γρήγορα να συμβεί;
Όχι , ήταν κάτι που ήρθε εντελώς ξαφνικά και το περίεργο είναι ότι πήραν εμένα τηλέφωνο και όχι τους γονείς μου. Η αλήθεια  προς στιγμήν τα έχασα αλλά όταν το συζήτησα με την οικογένεια μου είπα στον εαυτό μου “τώρα είναι η ευκαιρία σου”.Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να κάνω ένα βήμα παραπάνω και θα προσπαθήσω να αρπαξω αυτή την ευκαιρία από τα μαλλιά για να φτάσω ακόμα ψηλότερα.

Σε φοβίζει αυτό το βήμα αφού γιατί δε ξέρεις τι θα αντιμετωπίσεις εκεί;
Όχι δε με φοβίζει γιατί πρώτον ξέρω πως δε θα είμαι μόνος, αλλά θα έχω ανθρώπους δίπλα μου που θα με βοηθήσουν να γίνω καλύτερος.Εξάλλου θεωρώ πως οι γονείς μου έχουν κάνει μια πολύ αξιόλογη δουλειά μέχρι τώρα και μου έχουν δόσει όλα τα απαραίτητα εφόδια που χρειάζομαι για να ξεπεράσω οποιαδήποτε δυσκολία κληθώ να αντιμετωπίσω.Όσον αφορά το θέμα εγκαταστάσεων δε θυμίζουν τίποτα από Ρόδο ,από όσα φυσικά έχω δει μέσα από το διαδύκτιο.

Αξίζει τελικά η θυσία να αφήσεις πίσω, γονείς και φίλους;
Είναι το όνειρο μου και πιστεύω αξίζει να θυσιάσω κάποια πράγματα για να το πραγματοποιήσω. Βέβαια η απότομη αλλαγή ζωής σε σας κρύβω ότι με φοβίζει , αλλά όλα είναι θέμα συνήθειας.

– Η συμμετοχή σου στη Μικτή Δωδεκανήσου ήταν κάτι που σε βοήθησε να φτάσεις ως εδώ;
Θεωρώ πως μέσα από την ομάδα έγινα καλύτερος και όχι μέσα από τη Μικτή. Η μικτή απλά μου πρόσθεσε εμπειρίες δουλεύοντας με έναν άλλο προπονητή και λογικά μέσω των μικτών με εντόπισαν οι άνθρωποι του Παναιτωλικού.

Το γεγονός ότι ο πατέρας σου υπήρξε ένας πολύ καλός ποδοσαφιριστής έπαιξε κάποιο ρόλο πιστεύεις;
Έχοντας δίπλα μου κάποιον που ξέρει από ποδόσφαιρο, ένιωσα ασφάλεια και σιγουριά. Ο πατέρας μου με την εμπειρία που έχει με βοήθησε πολύ στο ψυχολογικό κομμάτι και με μέσα από τις δικές του παρατηρήσεις έγινα καλύτερος.Βέβαια σημαντικό ρόλο σε αυτό, έπαιξαν τόσο ο προπονητής μου όσο και ο φίλαθλος κόσμος.

Το όνειρο του Φιλήμονα ποιο είναι;
Όπως κάθε ποδοσφαιριστής έχει όνειρο να φτάσει όσο πιο ψηλά γίνεται, έτσι και εγώ. Σίγουρα   κάνοντας αυτή την προσπάθεια δε θα παραμελήσω τα μαθήματα μου που είναι εξίσου σημαντικά για μένα.

Απόσπασμα από την εφημερίδα “ΔΡΑΣΙΣ”