Κάλλας και Ζελένσκι ζητούν πόλεμο μέχρι τέλους! «Πίεση στη Ρωσία και κυρώσεις»
Ο Κιρ Στάρμερ και η κυβέρνηση των Εργατικών έκαναν τελικά πίσω. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά. Το σχέδιο για υποχρεωτική ψηφιακή ταυτότητα (digital ID) ως προϋπόθεση εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν προχώρησε όπως είχε ανακοινωθεί, μετά από έντονες αντιδράσεις εντός και εκτός Κοινοβουλίου. Ένα σχέδιο που παρουσιάστηκε ως «τεχνολογικός εκσυγχρονισμός», αλλά έγινε γρήγορα αντιληπτό ως εργαλείο ελέγχου.
Η ψηφιακή ταυτότητα, συνδεδεμένη με το κινητό, τα προσωπικά στοιχεία και το δικαίωμα στην εργασία, άγγιξε ένα όριο που ακόμη και πολλοί βουλευτές των Εργατικών δεν ήταν διατεθειμένοι να ξεπεράσουν. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, υπήρξε διακομματική ανησυχία: ποιος ελέγχει τα δεδομένα, ποιος ορίζει ποιος «δικαιούται» να εργάζεται και ποιος μένει εκτός συστήματος;
Η υπαναχώρηση του Στάρμερ δεν ήταν ιδεολογική. Ήταν πολιτική ανάγκη. Η πτώση της υποστήριξης και ο φόβος κοινωνικής σύγκρουσης ανάγκασαν την κυβέρνηση να αφαιρέσει –τουλάχιστον προσωρινά– το υποχρεωτικό σκέλος. Όχι όμως και την κατεύθυνση.
Γιατί το μήνυμα είναι σαφές: το ψηφιακό κράτος δεν εγκαταλείπεται, απλώς προχωρά πιο προσεκτικά. Η Βρετανία έγινε το πρώτο μεγάλο καμπανάκι. Και η υπόθεση αυτή δείχνει πως όταν οι κοινωνίες αντιδρούν, ακόμη και τα πιο «κλειδωμένα» σχέδια μπορούν να ραγίσουν.
Το ερώτημα παραμένει ανοιχτό: ήταν μια πραγματική υποχώρηση ή απλώς μια αλλαγή τακτικής;
