Τα τελευταία 24ωρα κυκλοφορούν πληροφορίες από ισραηλινά μέσα ενημέρωσης που προκαλούν εύλογο προβληματισμό και στην Ελλάδα.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα εφημερίδων όπως η Haaretz και η Maariv, σε συνεδρίαση οργανισμού που συνδέεται με το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο εξετάστηκε μια ιδιαίτερη πρόταση: η πιθανότητα αγοράς νησιών στην Ελλάδα.
Η ιδέα παρουσιάστηκε από μέλος του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας Himnuta, μιας εταιρείας που ανήκει στο Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο και στο παρελθόν είχε χρησιμοποιηθεί για την αγορά γης σε περιοχές της Μέσης Ανατολής.
Η πρόταση, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, είχε ένα συγκεκριμένο σκεπτικό. Να εξεταστεί η δημιουργία ενός «ασφαλούς καταφυγίου» για Ισραηλινούς πολίτες σε περίπτωση μεγάλου πολέμου ή σοβαρής κρίσης ασφαλείας στην περιοχή της Μέσης Ανατολής. Το σενάριο που συζητήθηκε ήταν ότι σε περίπτωση μαζικών πυραυλικών επιθέσεων ή μεγάλης στρατιωτικής σύγκρουσης, θα μπορούσε να υπάρξει ανάγκη εκκένωσης πολιτών προς ασφαλέστερες περιοχές εκτός Ισραήλ.
Στο πλαίσιο αυτής της συζήτησης, φέρεται να αναφέρθηκε ότι στην Ελλάδα υπάρχουν δεκάδες μικρά ακατοίκητα νησιά που θα μπορούσαν – θεωρητικά – να αγοραστούν και να αναπτυχθούν ως υποδομές φιλοξενίας. Ωστόσο, η πρόταση αυτή δεν προχώρησε.
Σύμφωνα με τα ίδια ισραηλινά δημοσιεύματα, η πλειοψηφία των μελών του διοικητικού συμβουλίου την απέρριψε. Ο βασικός λόγος δεν ήταν γεωπολιτικός αλλά θεσμικός: θεωρήθηκε ότι το Εβραϊκό Εθνικό Ταμείο δεν έχει εντολή να αγοράζει γη εκτός Ισραήλ.
Παρά το γεγονός ότι η πρόταση απορρίφθηκε, η ίδια η συζήτηση προκαλεί ενδιαφέρον. Διότι δείχνει πόσο έντονα συζητείται στο Ισραήλ το ενδεχόμενο μιας μεγάλης περιφερειακής σύγκρουσης. Σε σημείο μάλιστα που εξετάζονται ακόμη και σενάρια εκκένωσης πληθυσμού.
Για την Ελλάδα, από την άλλη πλευρά, τίθεται ένα ευρύτερο ερώτημα: μέχρι ποιο σημείο μπορεί να φτάσει η αγορά γης ή νησιών από ξένα κράτη ή οργανισμούς; Και τι κάνει η Ελληνική κυβέρνηση γι’ αυτό; Τα ελληνικά νησιά αποτελούν τμήμα της εθνικής κυριαρχίας της χώρας και κάθε συζήτηση γύρω από την αξιοποίησή τους, ακόμη και σε επίπεδο επενδύσεων, έχει πάντα ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Το ερώτημα είναι άλλο: τι αποκαλύπτει το γεγονός ότι τέτοιες ιδέες συζητούνται σε πολιτικούς και στρατηγικούς κύκλους της Μέσης Ανατολής. Σε μια εποχή όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες αλλάζουν συνεχώς, ακόμη και οι πιο απρόσμενες προτάσεις δείχνουν πώς σκέφτονται τα κράτη όταν προετοιμάζονται για σενάρια κρίσης. Και αυτό από μόνο του αξίζει να το παρακολουθούμε.
