Ονομάστηκε Μέγας εξαιτίας της σημαντικής προσφοράς του στην Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία.Η Μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 6 φεβρουαρίου ημερομηνία κατά την οποία εορτάζουν και φέρουν το όνομα Φώτιος.
Περί γεννήσεως
Ο Φώτιος γεννήθηκε γύρω στο 810 στην Κωνσταντινούπολη και καταγόταν από επιφανή οικογένεια.
Ήταν ανιψιός του Πατριάρχη Ταρασίου και συγγενής της Θεοδώρας,συζήγου του αυτοκράτορα Θεόφιλου.
Έλαβε υψηλού επιπέδου μόρφωση και αφοσιώθηκε στην μελέτη της αρχαίας Ελληνικής και της εκκλησιαστικής γραμματείας.Ξεχώριζε ανάμεσα στους σύγχρονους του για το εύρος των γνώσεων του και κέρδιζε τον θαυμασμό ακόμη και των αντιπάλων του.
Διέθετε πολυδιάστατη επιστημονική κατάρτιση ,καθώς υπήρξε θεολόγος ,νομικός,ιστορικός,φιλόλογος,ποιητής ,μουσικός,μαθηματικός,ιατρός ,γεωγράφος και αρχαιολόγος .Παράλληλα διακρινόταν για την ευσέβεια του τη ρητορική του ικανότητα και την πολιτική του εφυία.
Την δεύτερη περίοδο των εικονομαχιών (843) υπέστη διωγμούς ως εικονόφιλος και τον αφόρισαν.Μετά τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας και την αναστήλωση αποκαταστάθηκε εκκλησιαστικά και τιμήθηκε με τα πολιτικά αξιώματα πρώτο σηκφήτη και πρωτοσπαθάριου.Παράλληλα δίδασκε φιλοσοφία στην Ανώτατη Σχολή της Κωνσταντινουπόλεως.
Τον Δεκέμβριο του 858 καθαίρεσε τον Πατριάρχη και χειροτόνησε τον τότε τον λαϊκό Φώτιο Πατριάρχη στον Νάο της Αγίας Σοφίας.
Μετά από συνεχόμενους διωγμούς και εξορίες από τον αυτοκράτορα.
Ο φώτιος αποσύρθηκε στην Μονή Αρμενιακών στην Κωνσταντινούπολη και αφοσιώθηκε στην συγγραφή.Μείζον έργον του <<Μυριόβιβλο>>,η οποία περιέχει αναφορές και αποσπάσματα για 279 βιβλία που έχουν χαθεί.
Ο Άγιος Φώτιος εκοιμήθη Οσίως το έτος 891 μ.Χ.Το ιερό σκήνωμα του Αγίου και Μεγάλου Φωτίου εναποτέθηκε στην λεγόμενη μονή της Ερημίας.
Eπιμέλεια: Ευάγγελος Δραγάτης
