Κάλλας και Ζελένσκι ζητούν πόλεμο μέχρι τέλους! «Πίεση στη Ρωσία και κυρώσεις»
Η ετήσια συνάντηση στο Νταβός επαναφέρει στο προσκήνιο τον πραγματικό ρόλο του Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, ενός ιδιωτικού οργανισμού χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, που όμως συγκεντρώνει την παγκόσμια πολιτική και οικονομική ελίτ. Αν και παρουσιάζεται ως χώρος διαλόγου, δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι στην πράξη λειτουργεί ως μηχανισμός διαμόρφωσης κατευθύνσεων που επηρεάζουν άμεσα κράτη και κοινωνίες.
Το Φόρουμ ιδρύθηκε το 1971 από τον Κλάους Σβαμπ με στόχο την ανταλλαγή απόψεων μεταξύ επιχειρηματικών και πολιτικών κύκλων. Με τα χρόνια, όμως, ο χαρακτήρας του άλλαξε αισθητά. Η στροφή αυτή έγινε ιδιαίτερα εμφανής στην εποχή του κορωνοϊού, όταν παρουσιάστηκε η έννοια της «Μεγάλης Αλλαγής», μέσα από βιβλία και παρεμβάσεις του ίδιου του Σβαμπ.
Για μεγάλο μέρος της κοινής γνώμης, η συγκεκριμένη ατζέντα εκλήφθηκε ως σχέδιο συγκέντρωσης εξουσίας στα χέρια μιας περιορισμένης ομάδας, με στόχο την επιβολή ενός νέου παγκόσμιου μοντέλου διακυβέρνησης. Δεν είναι τυχαίο ότι συνθήματα όπως «δεν θα κατέχεις τίποτα και θα είσαι ευτυχισμένος» προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις, καθώς συνδέθηκαν με την υποχώρηση της ιδιοκτησίας και την ενίσχυση της εξάρτησης των πολιτών.
Παράλληλα, στο Νταβός προωθήθηκαν ιδέες όπως η κυκλική οικονομία, οι ψηφιακές ταυτότητες και τα ψηφιακά νομίσματα κεντρικών τραπεζών. Αν και σήμερα αποφεύγονται οι παλαιοί όροι, η ουσία της ατζέντας παραμένει, ενισχύοντας την καχυποψία πολλών πολιτών απέναντι στις αποφάσεις που λαμβάνονται μακριά από κάθε δημοκρατικό έλεγχο.
















