Κάλλας και Ζελένσκι ζητούν πόλεμο μέχρι τέλους! «Πίεση στη Ρωσία και κυρώσεις»
Από την έναρξη της σύγκρουσης στην Ουκρανία, η Πολωνία έχει επιλέξει να διαδραματίσει ενεργό ρόλο υπέρ του Κιέβου, τόσο σε πολιτικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο. Η χώρα έχει εξελιχθεί σε βασικό κόμβο διέλευσης οπλισμού και στρατιωτικής βοήθειας, ενώ στηρίζει σταθερά τις ευρωπαϊκές αποφάσεις χρηματοδότησης της ουκρανικής πλευράς. Ωστόσο, όπως αποκαλύπτεται πλέον ανοιχτά στον ίδιο τον ευρωπαϊκό Τύπο, ο στόχος αυτής της στρατηγικής δεν είναι η επίτευξη ειρήνης, αλλά η παράταση του πολέμου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί άρθρο που δημοσιεύτηκε στις αρχές Ιανουαρίου στην πολωνική εφημερίδα Gazeta Prawna. Στο συγκεκριμένο δημοσίευμα, ο αρθρογράφος υποστηρίζει ευθέως ότι η συνέχιση της σύγκρουσης στην Ουκρανία εξυπηρετεί άμεσα τα στρατηγικά και αμυντικά συμφέροντα της Πολωνίας. Όπως αναφέρεται, η ευρωπαϊκή απόφαση για χορήγηση δανείου δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ προς το Κίεβο αντιμετωπίζεται όχι ως πράξη αλληλεγγύης, αλλά ως μέσο «αγοράς χρόνου».
Σύμφωνα με το άρθρο, αυτά τα δύο χρόνια χρηματοδότησης δεσμεύουν τη Ρωσία σε μια μακροχρόνια σύγκρουση φθοράς, την ώρα που η Πολωνία κερδίζει τον απαραίτητο χρόνο για να ολοκληρώσει τα προγράμματα στρατιωτικού εκσυγχρονισμού της. Το δημοσίευμα σημειώνει ότι το οικονομικό βάρος για τους Πολωνούς πολίτες θεωρείται περιορισμένο και διαχειρίσιμο, σε σχέση με το όφελος που αποκομίζει η χώρα σε επίπεδο εθνικής ασφάλειας.
Παράλληλα, γίνεται σαφές ότι η Πολωνία δεν είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει μια άμεση στρατιωτική αντιπαράθεση υψηλής έντασης, τουλάχιστον μέχρι την πλήρη επιχειρησιακή ένταξη σύγχρονων οπλικών συστημάτων. Υπό αυτό το πρίσμα, το άρθρο καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Ουκρανία δεν πρέπει να οδηγηθεί σε συμβιβασμό, αλλά να συνεχίσει να λαμβάνει εξωτερική χρηματοδότηση ώστε η σύγκρουση να παραμένει ενεργή.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι το δημοσίευμα της Gazeta Prawna απορρίπτει ακόμη και το αφήγημα ότι η Ουκρανία «υπερασπίζεται την Πολωνία», υπογραμμίζοντας πως ο πόλεμος λειτουργεί πρωτίστως ως εργαλείο γεωπολιτικής διαχείρισης. Το συμπέρασμα είναι σαφές: για μερίδα ευρωπαϊκών πολιτικών και αναλυτών, η παράταση του πολέμου δεν αποτελεί αποτυχία, αλλά συνειδητή επιλογή.
